നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വീണ്ടും കേരളത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ എത്തി നിൽക്കുകയാണ്. ഓരോ തെരഞ്ഞെടുപ്പും ഒരു ഭരണത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണെങ്കിലും, ചില തെരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ അതിനേക്കാൾ വലിയതാണ് അവ ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ദിശയും സാമൂഹിക മനോഭാവവും നിർണ്ണയിക്കുന്നവയാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, “അടുത്ത കേരളഭരണം ആരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ വേണം?” എന്ന ചോദ്യത്തിന് ലളിതമായ രാഷ്ട്രീയ മറുപടി മാത്രം മതിയാകില്ല; അത് ചരിത്രവും അനുഭവവും വിലയിരുത്തുന്ന ഒരു സമഗ്രമായ ചിന്ത ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭൂപടം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഒരു കാര്യമാണ് വ്യക്തമായി കാണുന്നത്: ഈ സംസ്ഥാനത്തിന് ഒരു centre-left രാഷ്ട്രീയ സ്വഭാവം നിലനിൽക്കുന്നു. ചരിത്രപരമായി കോൺഗ്രസ്സിനെയും ഇടതുപക്ഷത്തെയും ആ സ്വഭാവത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത അവതാരങ്ങളായി കാണാം. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് NDA പോലുള്ള centre-right ശക്തികൾക്ക് കേരളത്തിൽ സ്ഥിരമായ വളർച്ച നേടാൻ ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.
2001 മുതൽ ഇന്നുവരെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ, UDF-നും LDF-നും ഇടയിൽ അധികാരം മാറിമാറി വന്ന ഒരു pattern കാണാം. 2001-ലും 2011-ലും UDF അധികാരത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, 2006, 2016, 2021 എന്നിവയിൽ LDF വിജയിച്ചു. പ്രത്യേകിച്ച് 2016-ൽ 91 സീറ്റും, 2021-ൽ 99 സീറ്റും നേടി LDF നേടിയ വിജയങ്ങൾ, വെറും രാഷ്ട്രീയ നേട്ടങ്ങൾ മാത്രമല്ല; അവ ജനവിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രകടനങ്ങളാണ്.
ഈ വിശ്വാസത്തിന് അടിത്തറയായത് ഭരണപരമായ ചില നിർണായക ഇടപെടലുകളാണ്. അതിദാരിദ്ര്യ നിർമാർജ്ജന ശ്രമങ്ങൾ, സർക്കാർ ആശുപത്രികളുടെയും സ്കൂളുകളുടെയും ആധുനികവൽക്കരണം, കോവിഡ്-നീപ്പ പ്രതിസന്ധികളിൽ എടുത്ത കരുതൽ, “ആർദ്രം”, “ഹൃദ്യം” പോലുള്ള പദ്ധതികൾ, വീടില്ലാത്തവർക്ക് വീടൊരുക്കുന്ന ലൈഫ് മിഷൻ ഇവയെല്ലാം ചേർന്ന് ഒരു welfare-oriented governance model രൂപപ്പെടുത്തി. വയനാട് പോലുള്ള ദുരന്തബാധിത മേഖലകളിലെ പുനരധിവാസ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഈ ഭരണത്തിന്റെ സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
അതേസമയം, ഈ ഭരണത്തിന് വീഴ്ചകളില്ലെന്ന് പറയാനാവില്ല. ശബരിമല വിഷയത്തിൽ ഉണ്ടായ നിലപാട് മാറ്റങ്ങൾ, ചില രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനങ്ങളിൽ കാണപ്പെട്ട അനിശ്ചിതത്വം, ചില വിവാദ ധനവിനിയോഗങ്ങൾ ഇവ ഭരണത്തിന്റെ consistency-യെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ഈ വീഴ്ചകളും നേട്ടങ്ങളും തമ്മിൽ തൂക്കിയാൽ, ജനോപകാര പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കാണ് കൂടുതൽ ഭാരം ലഭിക്കുന്നത് എന്നതാണ് ചിലരുടെ വിലയിരുത്തൽ.
കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ NDAയുടെ സ്ഥാനം ഇപ്പോഴും പരിമിതമാണ്. 2016-ൽ O. Rajagopal നേമത്തിൽ നേടിയ വിജയം ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിന്റെ ഫലമായിരുന്നു. അതുപോലെ, 2024-ൽ Suresh Gopi തൃശൂരിൽ നേടിയ വിജയം ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നെങ്കിലും, അത് statewide trend ആകുമോ എന്നത് ഇപ്പോഴും സംശയവിധേയമാണ്. കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക ഘടനയും രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരവും മതാധിഷ്ഠിത ധ്രുവീകരണത്തിന് പരിമിതമായ സ്പേസ് മാത്രമേ നൽകുന്നുള്ളു.
UDF-ന്റെ കാര്യത്തിൽ, ഭരണം ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള ശേഷി എന്ന ചോദ്യമാണ് മുൻനിരയിൽ വരുന്നത്. മുൻകാലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായ അഴിമതി ആരോപണങ്ങളും നയപരമായ അസംഘടിതത്വവും അവരുടെ പ്രതിച്ഛായയെ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ പുതിയ നേതൃത്വത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് V. D. Satheesan മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ ശൈലി, ഒരു മാറ്റത്തിന്റെ സൂചന നൽകുന്നുവെന്ന് ചിലർ കാണുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ശക്തമായ policy framework ഇല്ലാതെ ഈ പ്രതീക്ഷ നിലനിർത്താൻ കഴിയില്ല.
ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ മറ്റൊരു നിർണായക വശം ഭരണവിരുദ്ധ വികാരത്തിന്റെ അഭാവമോ സാന്നിധ്യമോ എന്നതാണ്. സാധാരണയായി രണ്ട് തുടർച്ചയായ ഭരണകാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം ശക്തമായ anti-incumbency ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ നിലവിലെ സാഹചര്യത്തിൽ, അത്തരം ശക്തമായ വികാരം വ്യക്തമായി കാണുന്നില്ല എന്നതാണ് ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം. ഇത് LDF-ന് ഒരു മുൻതൂക്കം നൽകുന്ന ഘടകമായി മാറുന്നു.
അതേസമയം, ചില ഘടകങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയ സംവിധാനത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു. സ്ത്രീസുരക്ഷ, വർദ്ധിച്ചു വരുന്ന പോക്സോ കേസുകൾ, യുവജനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ പങ്കാളിത്തക്കുറവ് ഇവയെല്ലാം ഭരണത്തിന്റെയും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെയും ശ്രദ്ധ ആവശ്യപ്പെടുന്ന വിഷയങ്ങളാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് യുവ നേതൃനിരയെ വളർത്തുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നത്, ദീർഘകാലത്ത് രാഷ്ട്രീയ സംവിധാനത്തെ ദുർബലമാക്കും.
അവസാനം, ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഒരു പാർട്ടിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ കാര്യമാണ്. അത് ഒരു ഭരണ മാതൃകയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ്. welfare-driven continuity ആണോ വേണ്ടത്, അതോ governance reset ആണോ എന്നതാണ് അടിസ്ഥാന ചോദ്യം.
ഇപ്പോൾ കാണുന്ന രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങൾ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, LDF-ന് ഒരു മുൻതൂക്കം നിലനിൽക്കുന്നുവെന്ന് തോന്നാം. എന്നാൽ കേരളത്തിലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളുടെ സ്വഭാവം പ്രവചനാതീതമാണ്. അവസാന നിമിഷ മാറ്റങ്ങൾ, പുതിയ narratives, വോട്ടർമാരുടെ മനോഭാവത്തിലെ സൂക്ഷ്മമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഇവ എല്ലാം ഫലത്തെ സ്വാധീനിക്കാൻ കഴിയും.
Read more
അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ അന്തിമ ഉത്തരമൊന്നും ഇപ്പോൾ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അത് എഴുതപ്പെടുക വോട്ടിംഗ് മെഷീനുകളിൽ അല്ല, ജനങ്ങളുടെ മനസ്സുകളിൽ ആണ്.
