ലോകത്തിലെ നാലാമത്തെ വലിയ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയായി ഇന്ത്യ മാറിയെന്ന വാർത്ത കഴിഞ്ഞ വർഷം രാജ്യത്തുടനീളം വലിയ ആഘോഷത്തിനാണ് വഴിവെച്ചത്. നിതി ആയോഗിന്റെ അന്നത്തെ സി.ഇ.ഒ. ബി.വി.ആർ. സുബ്രഹ്മണ്യം മാധ്യമങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ നടത്തിയ പ്രഖ്യാപനം ഭരണകൂടത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ മറ്റൊരു പൊൻതൂവലായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ബ്രിട്ടനെ മറികടന്ന് നാലാം സ്ഥാനത്തെത്തിയ ഇന്ത്യ ഇനി ജപ്പാനെയും പിന്നിലാക്കി മുന്നേറുകയാണെന്നായിരുന്നു അന്നത്തെ ആത്മവിശ്വാസം. ആ പ്രഖ്യാപനം രാജ്യത്തിന്റെ വളർച്ചാ കഥയുടെ മറ്റൊരു വിജയഗാഥയായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ഒരു വർഷം പിന്നിടുമ്പോൾ ആ ആഘോഷത്തിന്റെ തിളക്കം മങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അന്താരാഷ്ട്ര നാണയനിധിയുടെ ഏറ്റവും പുതിയ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഇന്ത്യ വീണ്ടും ആറാം സ്ഥാനത്തേക്ക് പിന്തള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദേശീയ വരുമാന കണക്കുകൂട്ടൽ രീതിയിലെ മാറ്റങ്ങളും അതിലുപരി ഇന്ത്യൻ രൂപയുടെ തുടർച്ചയായ മൂല്യത്തകർച്ചയുമാണ് ഈ തിരിച്ചടിക്ക് കാരണമായത്.
ഇവിടെയാണ് ഇന്ത്യൻ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ വളർച്ചാ കഥയിലെ ഏറ്റവും വലിയ വൈരുധ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ വളരുന്ന പ്രധാന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെന്നാണ് ഇന്ത്യയെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ അതേ സമയം ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും ദുർബലമായ പ്രധാന കറൻസികളിലൊന്നായി ഇന്ത്യൻ രൂപ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. വളർച്ചയുടെ ആഘോഷങ്ങളിൽ പങ്കുചേരാൻ വിസമ്മതിച്ച ഒരേയൊരു സാക്ഷിയായി രൂപ ഇന്ന് ലോകത്തിനു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വർഷത്തിനിടെ രൂപയുടെ മൂല്യം 13 ശതമാനത്തിലധികം ഇടിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഏതാണ്ട് ഓരോ മാസവും പുതിയ റെക്കോർഡ് താഴ്ചകളാണ് കറൻസി സ്പർശിക്കുന്നത്. ഒരു ഡോളറിന് 96 രൂപ എന്ന നിലയിലേക്ക് കറൻസി എത്തിയപ്പോൾ അത് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തകർച്ചകളിലൊന്നായി മാറി. ഒരുകാലത്ത് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തതായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ നിരക്കുകൾ ഇന്ന് സാധാരണ വാർത്തകളായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
പലർക്കും ഇത് വെറും ധനവിപണിയിലെ സാങ്കേതിക ചലനമായി തോന്നാം. എന്നാൽ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ കറൻസി വെറും നോട്ടുകളുടെയും നാണയങ്ങളുടെയും മൂല്യമല്ല. അത് ആ രാജ്യത്തിന്റെ ഉൽപ്പാദന ശേഷിയുടെയും വ്യാപാര ശക്തിയുടെയും നിക്ഷേപ ആകർഷണത്തിന്റെയും സാമ്പത്തിക വിശ്വാസ്യതയുടെയും പ്രതിഫലനമാണ്. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ എത്രമാത്രം ശക്തമാണെന്ന് പലപ്പോഴും അതിന്റെ കറൻസി പറയാറുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് രൂപയുടെ മൂല്യത്തകർച്ചയെ വെറും വിനിമയ നിരക്കിലെ മാറ്റമായി കാണാൻ കഴിയാത്തത്. അത് സാമ്പത്തിക ഘടനയുടെ ആഴങ്ങളിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങളുടെ ലക്ഷണമാണ്.
1991-ലെ ഉദാരവത്കരണത്തിനുശേഷം ഇന്ത്യയുടെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ അതിവേഗ വളർച്ച കൈവരിച്ചു എന്നത് തർക്കമില്ലാത്ത വസ്തുതയാണ്. 2023-24 വരെ മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിനിടെ നോമിനൽ ജിഡിപി ശരാശരി 12.4 ശതമാനം വാർഷിക വളർച്ച രേഖപ്പെടുത്തി. എന്നാൽ അതേ കാലയളവിൽ ഡോളർ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കണക്കാക്കുമ്പോൾ വളർച്ച 8.9 ശതമാനമായി ചുരുങ്ങുന്നു. ഈ വ്യത്യാസം വെറും അക്കങ്ങളുടെ കളിയല്ല. രൂപയുടെ തുടർച്ചയായ മൂല്യത്തകർച്ച രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങളിൽ ഒരു വലിയ പങ്ക് ഇല്ലാതാക്കിയെന്നതിന്റെ തെളിവാണത്. ആഭ്യന്തരമായി വളർച്ച നേടിയെങ്കിലും ആ വളർച്ചയുടെ അന്താരാഷ്ട്ര മൂല്യം അതേ തോതിൽ വർധിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം.
ചിലർ ചോദിച്ചേക്കാം: രാജ്യത്തിന്റെ ജിഡിപി വളരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഡോളർ കണക്കിൽ അതിന്റെ വലിപ്പം കുറഞ്ഞാലെന്താണ് പ്രശ്നം? ഉത്തരം വളരെ വ്യക്തമാണ്. ഇന്നും ലോക സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രധാന ഭാഷ ഡോളറാണ്. ആഗോള വ്യാപാരത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും നടക്കുന്നത് ഡോളറിലാണ്. എണ്ണ വാങ്ങാനും, യന്ത്രങ്ങൾ ഇറക്കുമതി ചെയ്യാനും, പ്രതിരോധ ഉപകരണങ്ങൾ സമ്പാദിക്കാനും, വിദേശ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ചികിത്സയ്ക്കും പണം നൽകാനും, അന്താരാഷ്ട്ര നിക്ഷേപങ്ങൾ ആകർഷിക്കാനും ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഡോളർ വാങ്ങൽ ശേഷിയാണ് നിർണായകം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ രൂപയിൽ ജിഡിപി ഉയരുമ്പോഴും രൂപയുടെ മൂല്യം തുടർച്ചയായി കുറയുന്നുവെങ്കിൽ ആ വളർച്ചയുടെ യഥാർത്ഥ ആഗോള ശക്തി കുറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
ഇന്ത്യയുടെ പ്രശ്നം കൂടുതൽ ഗുരുതരമാകുന്നത് രാജ്യത്തിന്റെ ഉൽപ്പാദന ഘടനയുടെ സ്വഭാവം കൊണ്ടാണ്. ഇന്ത്യ ഇന്നും ഊർജ്ജത്തിനും വ്യാവസായിക അസംസ്കൃത വസ്തുക്കൾക്കും സാങ്കേതിക ഉപകരണങ്ങൾക്കും വലിയ തോതിൽ ഇറക്കുമതിയെ ആശ്രയിക്കുന്ന രാജ്യമാണ്. ക്രൂഡ് ഓയിൽ മുതൽ സെമികണ്ടക്ടറുകൾ വരെ അനേകം നിർണായക ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നാണ് എത്തുന്നത്. രൂപയുടെ മൂല്യം ഇടിയുമ്പോൾ ഈ ഇറക്കുമതികളുടെ ചെലവ് സ്വാഭാവികമായി വർധിക്കുന്നു. അതോടെ ഉൽപ്പാദനച്ചെലവ് കൂടുന്നു. വ്യവസായങ്ങളുടെ ലാഭക്ഷമത കുറയുന്നു. പുതിയ നിക്ഷേപങ്ങൾ വൈകുന്നു. ഉൽപ്പാദനം മന്ദഗതിയിലാകുന്നു. ഒടുവിൽ തൊഴിലവസര സൃഷ്ടിയും സാമ്പത്തിക വളർച്ചയും ബാധിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇതാണ് ഇറക്കുമതി ആശ്രിത സമ്പദ്വ്യവസ്ഥകളുടെ വലിയ ദൗർബല്യം. പല സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധരും കറൻസിയുടെ മൂല്യത്തകർച്ച കയറ്റുമതിയെ സഹായിക്കുമെന്ന് വാദിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ ആഗോള ഉൽപ്പാദന ശൃംഖലകളിൽ ഈ വാദം പൂർണമായി ശരിയല്ല. കാരണം കയറ്റുമതി ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിനും ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന അസംസ്കൃത വസ്തുക്കളും സാങ്കേതിക ഘടകങ്ങളും ആവശ്യമാണ്. അതിനാൽ രൂപയുടെ തകർച്ച കയറ്റുമതിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന നേട്ടത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം പോലും വിഴുങ്ങിക്കളയുന്നു.
ഇതോടൊപ്പം മറ്റൊരു ഗുരുതര പ്രശ്നവും നിലനിൽക്കുന്നു. മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിലേറെയായി സാമ്പത്തിക പരിഷ്കാരങ്ങൾ നടപ്പാക്കിയിട്ടും ലോകത്തിന്റെ പ്രധാന ഉൽപ്പാദന കേന്ദ്രമായി ഇന്ത്യയ്ക്ക് മാറാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ചൈന, ദക്ഷിണ കൊറിയ, വിയറ്റ്നാം തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ ആഗോള നിർമ്മാണ ശൃംഖലകളിൽ ശക്തമായ സ്ഥാനം നേടിയപ്പോൾ ഇന്ത്യയുടെ ഉൽപ്പാദന മേഖല പ്രതീക്ഷിച്ച ഉയർച്ച കൈവരിച്ചില്ല. സേവന മേഖലയുടെ വളർച്ചയാണ് ഇന്ത്യയുടെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചത്. എന്നാൽ സേവന മേഖല മാത്രം ഒരു രാജ്യത്തെ വ്യാവസായിക ശക്തിയാക്കുന്നില്ല. ഉയർന്ന സാങ്കേതികവിദ്യ, ഗവേഷണം, ആധുനിക നിർമ്മാണം, കയറ്റുമതി കേന്ദ്രീകൃത വ്യവസായങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെയാണ് ശക്തമായ കറൻസികൾ രൂപപ്പെടുന്നത്.
ഇന്ത്യയുടെ കറൻസി പ്രതിസന്ധിയെ കൂടുതൽ രൂക്ഷമാക്കുന്നത് അസ്ഥിരമായ മൂലധന പ്രവാഹങ്ങളാണ്. വിദേശ നിക്ഷേപകർക്ക് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ അവർ അവരുടെ പണം പിൻവലിക്കാൻ തുടങ്ങും. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ കറൻസിക്ക് മേൽ വലിയ സമ്മർദ്ദമുണ്ടാകും. ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ വലിയൊരു ഭാഗം പോർട്ട്ഫോളിയോ നിക്ഷേപങ്ങളെയും ധനമൂലധന പ്രവാഹങ്ങളെയും ആശ്രയിച്ചാണ് മുന്നേറുന്നത്. എന്നാൽ ഈ മൂലധനം വന്ന വേഗത്തിൽ തന്നെ പുറത്തുപോകാനും കഴിയും. അതിനാൽ ദീർഘകാല ഉൽപ്പാദന നിക്ഷേപങ്ങളെക്കാൾ അസ്ഥിരമായ ധനമൂലധനത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥകൾക്ക് കറൻസി അസ്ഥിരത എപ്പോഴും ഒരു ഭീഷണിയാണ്.
രൂപയുടെ മൂല്യത്തകർച്ചയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആഘാതം സാധാരണ ജനങ്ങളാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്. ഇന്ധന വില ഉയരുന്നു. ഗതാഗതച്ചെലവ് വർധിക്കുന്നു. ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളുടെ വിലയിൽ സമ്മർദ്ദം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. വിദേശ വിദ്യാഭ്യാസം സ്വപ്നം കാണുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ചെലവ് വർധിക്കുന്നു. വിദേശ ചികിത്സ തേടുന്നവർക്ക് കൂടുതൽ പണം കണ്ടെത്തേണ്ടിവരുന്നു. രാജ്യത്തിന്റെ കറൻസി ദുർബലമാകുമ്പോൾ അതിന്റെ ആഘാതം ഒടുവിൽ ജനങ്ങളുടെ ജീവിത നിലവാരത്തിലാണ് പ്രതിഫലിക്കുന്നത്.
ഇന്ത്യ ഇന്ന് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യവും ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ വളരുന്ന പ്രധാന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുമാണെന്ന് ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു യാഥാർഥ്യവും മറക്കരുത്. പ്രതിശീർഷ വരുമാനത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ രാജ്യം ഇപ്പോഴും താഴ്ന്ന നിലയിലാണ്. ഉയർന്ന വരുമാനമുള്ള സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയാകുക എന്ന ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കണമെങ്കിൽ ജിഡിപിയുടെ മൊത്തം വലിപ്പം വർധിപ്പിക്കുന്നത് മാത്രം പോരാ. ഉൽപ്പാദന ശേഷി വർധിക്കണം. സാങ്കേതിക മികവ് ഉയരണം. ഇറക്കുമതി ആശ്രിതത്വം കുറയണം. തൊഴിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടണം. ജനങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ വരുമാനം വർധിക്കണം. അതിനുമപ്പുറം ദേശീയ കറൻസിക്ക് ആഗോള തലത്തിൽ വിശ്വാസ്യതയും സ്ഥിരതയും കൈവരിക്കണം.
അല്ലാത്തപക്ഷം ട്രില്യൺ ഡോളർ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ ആഘോഷങ്ങൾ തുടരുമ്പോഴും രൂപയുടെ നിശ്ശബ്ദ വീഴ്ച ആ ആഘോഷങ്ങളുടെ പൊള്ളത്തരം വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ജിഡിപി കണക്കുകളുടെ തിളക്കത്തിനപ്പുറം നോക്കുമ്പോൾ ഇന്ത്യയുടെ വളർച്ചാ കഥയിൽ ഇനിയും പരിഹരിക്കപ്പെടാത്ത ഘടനാപരമായ വിള്ളലുകൾ വ്യക്തമായി കാണാം. രൂപയുടെ മൂല്യത്തകർച്ച ആ വിള്ളലുകളുടെ ഏറ്റവും പ്രകടമായ മുന്നറിയിപ്പാണ്. അത് കേവലം ഒരു കറൻസിയുടെ കഥയല്ല; ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്.
Read more
REFERENCE TAKEN FROM OUTLOOK BUSINESS : Capital Flight, Manufacturing Miss and Rupee’s Great Fall: The Fault Lines in India’s Growth Story
