വാർഡുകളിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന കോൺഗ്രസിന്റെ തിരിച്ചുവരവ്

രാജസ്ഥാനിലെ നഗര തദ്ദേശഭരണ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലങ്ങൾ കോൺഗ്രസിന് നൽകുന്നത് ഏതാനും നഗരസഭകൾ തിരിച്ചുപിടിച്ചതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ആവേശത്തേക്കാൾ വലിയൊരു ചോദ്യമാണ്—വർഷങ്ങളായി ദുർബലമായിക്കൊണ്ടിരുന്ന സംഘടനയെ കോൺഗ്രസ് താഴെത്തട്ടിൽ നിന്ന് പുനർനിർമ്മിക്കാൻ തുടങ്ങിയോ?

2026ലെ നഗര തദ്ദേശഭരണ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ 309 നഗര തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളിലായി 10,245 കൗൺസിലർ സീറ്റുകളിലേക്കാണ് മത്സരം നടന്നത്. 1.44 കോടിയിലധികം വോട്ടർമാർക്കായിരുന്നു വോട്ടവകാശം. സംസ്ഥാനതല കണക്കിൽ ബിജെപിയാണ് മുന്നിൽ. ലഭ്യമായ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ബിജെപി 4,171 വാർഡുകളിലും കോൺഗ്രസ് 3,597 വാർഡുകളിലും വിജയിച്ചു. 2,272 സീറ്റുകൾ സ്വതന്ത്രരും നേടി. 309 നഗര തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ ബിജെപി 148 ഇടത്തും കോൺഗ്രസ് 104 ഇടത്തും നിയന്ത്രണം നേടി. അതായത് രാജസ്ഥാനിലെ തദ്ദേശ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ബിജെപി ഇപ്പോഴും ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയാണ്; എന്നാൽ അതിനൊപ്പം കോൺഗ്രസ് ചില പ്രധാന നഗരകേന്ദ്രങ്ങളിൽ നടത്തിയ തിരിച്ചുവരവ് അവഗണിക്കാനാകാത്തതാണ്.

ഈ സംസ്ഥാനതല കണക്കിനുള്ളിൽ അജ്മീറും ബിക്കാനേറും ശ്രദ്ധേയമായ വ്യത്യാസങ്ങളായി ഉയർന്നുവരുന്നു. 80 അംഗ അജ്മീർ കോർപ്പറേഷനിൽ കോൺഗ്രസ് 37 സീറ്റുകൾ നേടിയപ്പോൾ ബിജെപി 32ലാണ് ഒതുങ്ങിയത്; 11 സ്വതന്ത്രർ വിജയിച്ചു. മുൻ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ബിജെപിക്ക് 48 സീറ്റുകളും കോൺഗ്രസിന് 18 സീറ്റുകളുമായിരുന്നു. അതായത് അഞ്ചുവർഷത്തിനുള്ളിൽ അജ്മീറിൽ കോൺഗ്രസ് 19 സീറ്റുകൾ അധികം നേടിയപ്പോൾ ബിജെപിക്ക് 16 സീറ്റുകൾ നഷ്ടമായി. കോൺഗ്രസ് ഏറ്റവും വലിയ കക്ഷിയായെങ്കിലും 41 എന്ന ഭൂരിപക്ഷ സംഖ്യയിൽ എത്തിയില്ല; അതിനാൽ സ്വതന്ത്രരുടെ നിലപാട് നിർണായകമായി.

ബിക്കാനേറിലെ ചിത്രം അതിനേക്കാൾ വ്യക്തമാണ്. 80 വാർഡുകളിൽ കോൺഗ്രസ് 42 സീറ്റുകൾ നേടി; ബിജെപിക്ക് 27 സീറ്റുകൾ ലഭിച്ചു. പത്ത് സ്വതന്ത്രരും ഒരു RLP സ്ഥാനാർഥിയും വിജയിച്ചു. 41 ആണ് ഭൂരിപക്ഷത്തിന് ആവശ്യമായ സീറ്റുകൾ. അതിനാൽ 42 സീറ്റുകളോടെ കോൺഗ്രസിന് സ്വന്തം നിലയിൽ കോർപ്പറേഷൻ ഭരണം രൂപീകരിക്കാനുള്ള സംഖ്യ ലഭിച്ചു. 15 വർഷത്തിന് ശേഷമുള്ള ഈ തിരിച്ചുവരവിനൊപ്പം ബിജെപിയുടെ സിറ്റിംഗ് മേയർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രമുഖരെ പരാജയപ്പെടുത്താനായതും ശ്രദ്ധേയമായി.

ഈ കണക്കുകൾ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത വിജയരീതികളാണ് കാണിക്കുന്നത്. അജ്മീറിൽ കോൺഗ്രസ് ഏറ്റവും വലിയ കക്ഷിയായി ഉയർന്നെങ്കിലും ഭൂരിപക്ഷത്തിന് സ്വതന്ത്രരെ ആശ്രയിക്കേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായി. ബിക്കാനേറിൽ കോൺഗ്രസ് വ്യക്തമായ ഭൂരിപക്ഷം നേടി. അതിനാൽ രണ്ടിടത്തെയും ഫലങ്ങളെ ഒരേ രാഷ്ട്രീയ മാതൃകയിൽ കാണാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ രണ്ടിടത്തും വർഷങ്ങളായി നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന നഗര രാഷ്ട്രീയ ഇടം കോൺഗ്രസ് തിരിച്ചുപിടിച്ചുവെന്ന പൊതുവായ വസ്തുത നിലനിൽക്കുന്നു.

ഇവിടെയാണ് തദ്ദേശ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. ഒരു നഗരസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സംസ്ഥാന നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ചെറിയ പതിപ്പല്ല. സംസ്ഥാനതലത്തിൽ സർക്കാർ പ്രകടനം, നേതൃത്വം, ഭരണനയം, വിലക്കയറ്റം, തൊഴിലവസരങ്ങൾ, വികസനം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ നിർണായകമാകുമ്പോൾ തദ്ദേശതലത്തിൽ വോട്ടറുടെ അനുഭവം കൂടുതൽ നേരിട്ടുള്ളതാണ്. വീട്ടുമുന്നിലെ റോഡ് തകർന്നുകിടക്കുന്നത്, മഴയിൽ വെള്ളം കയറുന്നത്, കുടിവെള്ള വിതരണം തടസ്സപ്പെടുന്നത്, മാലിന്യം നീക്കം ചെയ്യാത്തത്, തെരുവുവിളക്ക് പ്രവർത്തിക്കാത്തത്, പാർക്കിംഗ് പ്രശ്നം, പൊതുശൗചാലയങ്ങളുടെ അഭാവം, തെരുവ് വ്യാപാരികളുടെ ഉപജീവനപ്രശ്നം, ദരിദ്ര മേഖലകളിലെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുടെ കുറവ് എന്നിവ ഒരു വാർഡിലെ രാഷ്ട്രീയത്തെ നിർണയിച്ചേക്കാം.

അതുകൊണ്ട് തദ്ദേശ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ സ്ഥാനാർഥിയുടെ വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസ്യതയും ജനങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധവും വലിയ പ്രാധാന്യം നേടുന്നു. ആരാണ് പ്രശ്നം കേൾക്കുന്നത്, ആരാണ് നഗരസഭയിൽ കാര്യങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നത്, ആരാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് പുറത്തും നാട്ടിൽ സജീവമായിരിക്കുന്നത് എന്നത് പാർട്ടി ചിഹ്നത്തിനൊപ്പം വോട്ടറുടെ തീരുമാനത്തെ സ്വാധീനിക്കും. വിമത സ്ഥാനാർഥികളും പ്രാദേശിക വിഭാഗീയതകളും കുടുംബ-സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളും ഇതോടൊപ്പം ചേരുമ്പോൾ ഒരു വാർഡിന്റെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഗണിതം സംസ്ഥാനതല രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാകുന്നു.

അജ്മീറിലെ കോൺഗ്രസ് വിജയത്തെ ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് കാണേണ്ടത്. ഇവിടെ സംഘടനാ ഏകോപനത്തിൽ ധർമേന്ദ്ര സിംഗ് റാത്തോഡിന്റെ ഇടപെടൽ ശ്രദ്ധേയമായി. വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിൽ യോഗങ്ങൾ നടത്തുകയും പ്രവർത്തകരുമായും പ്രാദേശിക നേതാക്കളുമായും നേരിട്ട് ആശയവിനിമയം നടത്തുകയും സ്ഥാനാർഥികളെ ഏകോപിപ്പിക്കുകയും വിമതരെയും അസംതൃപ്തരെയും അനുനയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തത് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സംഘടനയെ ചലിപ്പിക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ഈ ഇടപെടലിനെ വിജയത്തിന്റെ ഏക കാരണം എന്ന നിലയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. 37 സീറ്റുകളുടെ പിന്നിൽ ഓരോ വാർഡിലെയും സ്ഥാനാർഥികളുടെ സ്വീകാര്യത, പ്രാദേശിക വിഷയങ്ങൾ, പ്രവർത്തകരുടെ പരിശ്രമം, വോട്ടുകളുടെ വിഭജനം, നഗരസഭാ ഭരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജനങ്ങളുടെ വിലയിരുത്തൽ തുടങ്ങിയ നിരവധി ഘടകങ്ങളുണ്ട്.

ബിക്കാനേറിൽ സംഘടനാ വശം മറ്റൊരു രൂപത്തിലാണ് പ്രകടമാകുന്നത്. ‘സംഘടൻ സൃഷ്ടി അഭിയാൻ’ വഴി കോൺഗ്രസ് രാജസ്ഥാനിലെ സംഘടനാ ഘടന പുനഃസംഘടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പുതിയ ജില്ലാ കോൺഗ്രസ് കമ്മിറ്റികളുടെ രൂപീകരണം അതിന്റെ പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു. ജില്ലാ നേതൃത്വത്തെ നിയമിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പ്രാദേശിക പ്രവർത്തകരിൽ നിന്നും ബന്ധപ്പെട്ടവരിൽ നിന്നും അഭിപ്രായം ശേഖരിക്കുകയും സംഘടനാ പ്രവർത്തനവും മുൻ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രകടനവും വിലയിരുത്തുകയും ചെയ്ത പ്രക്രിയയാണ് സ്വീകരിച്ചതെന്ന് കോൺഗ്രസ് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ബിക്കാനേറിലെ 42 സീറ്റുകളുടെ ഭൂരിപക്ഷം ഈ പുതിയ സംഘടനാ ഘടനയ്ക്ക് ലഭിച്ച ഒരു പ്രധാന തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പരീക്ഷണമായി കാണാം.

എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു നിർണായക വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയണം. സംഘടനാ പുനഃസംഘടനയും തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയവും തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടാകാം; പക്ഷേ ഒന്നിനെ മറ്റൊന്നിന്റെ തെളിയിക്കപ്പെട്ട കാരണം എന്ന് പറയാൻ വാർഡ് തല ഡാറ്റ ആവശ്യമാണ്. പുതിയ ജില്ലാ കമ്മിറ്റികൾ എത്രമാത്രം ബൂത്ത്-വാർഡ് തലത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചു, സ്ഥാനാർഥി നിർണയത്തിൽ എത്രമാത്രം ഇടപെട്ടു, വിമതരെ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്തു, പ്രാദേശിക വിഷയങ്ങളെ എങ്ങനെ പ്രചാരണത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു തുടങ്ങിയ വിവരങ്ങളാണ് ആ ബന്ധം കൂടുതൽ കൃത്യമായി തെളിയിക്കുക. ഇപ്പോഴത്തെ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നത് അതിനുള്ള ശക്തമായ ഒരു സൂചനയാണ്, അന്തിമ കാരണബന്ധത്തിന്റെ തെളിവല്ല.

ഝലാവാറിലെ ഫലത്തെ ഇതിൽ നിന്ന് വീണ്ടും വേറിട്ടാണ് വായിക്കേണ്ടത്. മുൻ മുഖ്യമന്ത്രി വസുന്ധര രാജെയുടെ ദീർഘകാല രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രദേശമായതിനാൽ അവിടത്തെ കോൺഗ്രസ് മുന്നേറ്റം ശ്രദ്ധേയമാണ്. പക്ഷേ തദ്ദേശ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലെ ഒരു വിജയത്തെ “വസുന്ധര രാജെയുടെ കോട്ട തകർന്നു” എന്നൊറ്റ രാഷ്ട്രീയ നിഗമനത്തിൽ എത്തിക്കുന്നത് ശരിയാകില്ല. ശക്തമായ വ്യക്തിപരമായ രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനത്തിനിടയിലും ഒരു വാർഡിലെ സ്ഥാനാർഥിയുടെ സ്വീകാര്യത, പ്രാദേശിക അസംതൃപ്തി, സംഘടനാ പ്രവർത്തനം, ഭരണപ്രകടനം, സാമൂഹിക സമവാക്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം പ്രാധാന്യമുണ്ട്. അതിനാൽ ഝലാവാറിലെ ഫലം ബിജെപിയുടെ സംസ്ഥാനതല ജനപിന്തുണയെക്കുറിച്ചുള്ള അന്തിമ വിധിയല്ല; എന്നാൽ ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനമുള്ള പ്രദേശത്തുപോലും കോൺഗ്രസിന് തദ്ദേശതലത്തിൽ ഇടം സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുന്നുവെന്ന സൂചനയായി അത് പ്രസക്തമാണ്.

ഇവയെല്ലാം കൂട്ടിവായിക്കുമ്പോൾ കോൺഗ്രസിന്റെ സംഘടനാ പുനർനിർമാണമാണ് ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ രാഷ്ട്രീയ വശം. ഒരു പാർട്ടി തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സമയത്ത് മാത്രം സജീവമാകുന്നതും സ്ഥിരമായി ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സംഘടനയായി മാറുന്നതും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്. പുതിയ ജില്ലാ കമ്മിറ്റികൾ രൂപീകരിക്കുന്നത് ആദ്യപടിയാണ്. അതിനുശേഷം അവയ്ക്ക് താഴെ മണ്ഡലം, ബ്ലോക്ക്, വാർഡ്, ബൂത്ത് തലങ്ങളിലേക്ക് പ്രവർത്തനം വ്യാപിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഓരോ വാർഡിന്റെയും പ്രശ്നങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുകയും പ്രാദേശിക പ്രവർത്തകരെ സജീവമാക്കുകയും സ്ഥാനാർഥി–സംഘടന ബന്ധം ഉറപ്പാക്കുകയും വിമതത കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞും ജനങ്ങളുമായി ബന്ധം നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് സംഘടനാ പുനഃസംഘടന യഥാർത്ഥ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി മാറുന്നത്.

ഇതിൽ ബിക്കാനേർ പ്രത്യേക പരീക്ഷണമാണ്. 42 സീറ്റുകളിലൂടെ കോൺഗ്രസ് ഭരണം സ്വന്തമാക്കിയെങ്കിലും ആ ഭരണം എങ്ങനെ നടത്തുന്നു എന്നതായിരിക്കും അടുത്ത രാഷ്ട്രീയ കണക്ക്. അജ്മീറിൽ 37 സീറ്റുകളോടെ ഏറ്റവും വലിയ കക്ഷിയായ കോൺഗ്രസിന് സ്വതന്ത്രരുമായി എങ്ങനെ ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നു എന്നതും നഗരഭരണം എങ്ങനെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്നു എന്നതും നിർണായകമാകും. ഝലാവാറിൽ നേടിയ തദ്ദേശ മുന്നേറ്റം സ്ഥിരമായ സംഘടനാ അടിത്തറയാക്കാൻ കഴിയുമോ എന്നതും ഭാവിയിലെ പരീക്ഷണമാണ്.

ഇവിടെയാണ് തദ്ദേശ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സംസ്ഥാന രാഷ്ട്രീയത്തിന് നൽകുന്ന യഥാർത്ഥ സന്ദേശം കണ്ടെത്തേണ്ടത്. ഈ ഫലങ്ങൾ രാജസ്ഥാനിൽ ബിജെപി പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് പറയുന്നില്ല. സംസ്ഥാനതല കണക്കിൽ ബിജെപി തന്നെയാണ് മുന്നിൽ. അതുപോലെ കോൺഗ്രസ് അധികാരത്തിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുവരവിന്റെ പാതയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു എന്നും ഈ ഫലങ്ങൾ മാത്രം തെളിയിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ കോൺഗ്രസിന് ചില പ്രധാന നഗരങ്ങളിൽ ശക്തമായി തിരിച്ചടിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു സംഘടനാ ശേഷി ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നുവെന്നും, അത് പുനഃസംഘടിപ്പിക്കാനും പ്രാദേശിക തലത്തിൽ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനും കഴിഞ്ഞാൽ നഷ്ടപ്പെട്ട രാഷ്ട്രീയ ഇടങ്ങൾ തിരിച്ചുപിടിക്കാനാകുമെന്നും ഫലങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഇതിന്റെ ദീർഘകാല രാഷ്ട്രീയ മൂല്യം അടുത്ത തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലാണ് തെളിയുക. തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ ജയിച്ച ശേഷം കോൺഗ്രസ് ഈ നഗരങ്ങളിൽ ജനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന പ്രശ്നങ്ങളിൽ എത്രമാത്രം ഇടപെടുന്നു, ഭരണത്തിന്റെ കാര്യക്ഷമത എങ്ങനെ ഉയർത്തുന്നു, വാർഡ് തല പ്രവർത്തകരെ എങ്ങനെ നിലനിർത്തുന്നു, തോറ്റ വാർഡുകളിലും സംഘടനയെ എങ്ങനെ സജീവമാക്കുന്നു എന്നതായിരിക്കും നിർണായകം. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞാൽ പ്രവർത്തനം അവസാനിച്ചാൽ ഇന്നത്തെ വിജയം നാളത്തെ സംഘടനാ ശക്തിയായി മാറില്ല.

അതിനാൽ അജ്മീറും ബിക്കാനേറും ഝലാവാറും ചേർന്ന് നൽകുന്ന രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശം “രാജസ്ഥാനിൽ ബിജെപി തകർന്നു” എന്നതല്ല. അതുപോലെ “കോൺഗ്രസ് തിരിച്ചുവന്നു, ഇനി അധികാരം ഉറപ്പ്” എന്നതുമല്ല. അതിനേക്കാൾ കൃത്യമായ സന്ദേശം ഇതാണ്: സംസ്ഥാനതലത്തിൽ ബിജെപി ഇപ്പോഴും മുന്നിലുണ്ടെങ്കിലും, കോൺഗ്രസ് താഴെത്തട്ടിലെ സംഘടനയെ പുനർനിർമ്മിച്ച് ചില പ്രധാന നഗരങ്ങളിൽ രാഷ്ട്രീയ ഇടം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

അത് എത്രത്തോളം സ്ഥിരതയുള്ള തിരിച്ചുവരവായി മാറും എന്നത് ഇനി കോൺഗ്രസിന്റെ സംഘടനാ പ്രവർത്തനമാണ് തീരുമാനിക്കുക. കാരണം ഒരു നഗരസഭ ജയിക്കുന്നത് തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ അവസാനമല്ല; യഥാർത്ഥത്തിൽ അതിനുശേഷമാണ് സംഘടനയുടെ പരീക്ഷണം തുടങ്ങുന്നത്.

ഒരു പാർട്ടിയുടെ തിരിച്ചുവരവ് വലിയ വേദികളിലെ മുദ്രാവാക്യങ്ങളിൽ നിന്ന് തെളിയുകയില്ല. അത് ഒരു ജില്ലാ കമ്മിറ്റിയുടെ പ്രവർത്തനത്തിൽ, ഒരു ബ്ലോക്ക് യോഗത്തിലെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ഒരു വാർഡിലെ പ്രവർത്തകന്റെ തുടർച്ചയായ ഇടപെടലിൽ, ഒരു നഗരസഭാ പ്രശ്നത്തിന് പിന്നാലെ നടക്കുന്ന ജനപ്രതിനിധിയിൽ, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞും ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ തുടരുന്ന സ്ഥാനാർഥിയിൽ തെളിയും.

രാജസ്ഥാനിലെ ഈ തദ്ദേശ ഫലങ്ങൾ അതുകൊണ്ട് കോൺഗ്രസിന്റെ വിജയകഥയുടെ അവസാന അധ്യായമല്ല. താഴെത്തട്ടിൽ നിന്ന് സംഘടനയെ വീണ്ടും പണിയാൻ കഴിയുമോ എന്ന വലിയ രാഷ്ട്രീയ പരീക്ഷണത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്.