Friday, 11 September 2026
‘Honest storytelling is a powerful means of change
08:23:12 PM IST
National

​​ഇന്ധനത്തിന്റെ പേരിൽ അന്നം മുട്ടിക്കുന്ന തീവെട്ടിക്കൊള്ള; കോർപ്പറേറ്റ് ലാഭത്തിനായി ഒരുക്കുന്ന എഥനോൾ കെണി

Saj Kurian 29 August 2026, 10:13 am
SHARE

​അടുക്കള ബജറ്റുകളെ താളംതെറ്റിച്ചുകൊണ്ട് നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെ വില കുതിച്ചുയരുകയാണ്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും ഗതാഗതച്ചെലവുകളിലെ വർധനവുമാണ് വിലക്കയറ്റത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത കാരണങ്ങളായി നാം എപ്പോഴും കേൾക്കാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിനു പിന്നിൽ സർക്കാരും വൻകിട കോർപ്പറേറ്റുകളും ഒളിച്ചുവെക്കുന്ന, രാജ്യത്തെ സാധാരണക്കാരുടെ അന്നം മുട്ടിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഭീകരമായ കാരണമുണ്ട്—രാജ്യത്തെ ‘എത്തനോൾ നിർമ്മാണ നയം’. ഊർജ്ജ സുരക്ഷയുടെ പേര് പറഞ്ഞ്, കോർപ്പറേറ്റുകളുടെ ലാഭം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനായി സർക്കാർ നടപ്പിലാക്കുന്ന വികലമായ നയങ്ങളാണ് ഇന്ന് വിപണിയിൽ നാം കാണുന്ന കൊടും വിലക്കയറ്റത്തിന്റെയും വരാനിരിക്കുന്ന സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുടെയും യഥാർത്ഥ കാരണം. ഇതൊരു അടിസ്ഥാനരഹിതമായ ആരോപണമല്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു കോഴിമുട്ടയുടെ ഉദാഹരണമെടുക്കാം.

​ചോളത്തിൽ നിന്ന് മുട്ടയിലേക്ക് എത്തുന്ന വിലക്കയറ്റം

​മുട്ടക്കോഴികൾക്ക് നൽകുന്ന കോഴിത്തീറ്റയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട അസംസ്കൃത പദാർത്ഥമാണ് ചോളം (Maize). എന്നാൽ ഇന്ന് രാജ്യത്ത് വൻതോതിൽ ചോളം എത്തനോൾ നിർമ്മാണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുകയാണ്. ടൺ കണക്കിന് ചോളം ഫാക്ടറികളിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, സ്വാഭാവികമായും പൊതുവിപണിയിൽ ചോളത്തിന്റെ ലഭ്യത കുറയുകയും വില കുതിച്ചുയരുകയും ചെയ്യുന്നു.


​ഇതിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ആഘാതം കോഴിത്തീറ്റ നിർമ്മാണ മേഖലയിലാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. വിലകൂടിയ ചോളം വാങ്ങി തീറ്റയുണ്ടാക്കാൻ കമ്പനികൾ നിർബന്ധിതരാകുമ്പോൾ കോഴിത്തീറ്റയുടെ വിലയും കുത്തനെ ഉയരും. ഉയർന്ന വില കൊടുത്ത് കോഴിത്തീറ്റ വാങ്ങി കോഴികൾക്ക് നൽകി മുട്ട ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുമ്പോൾ, കർഷകർക്ക് ആ മുട്ടയുടെ വിലയും വർദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടി വരുന്നു. ഫലമോ? ഉൽപ്പാദനച്ചെലവിലെ ഈ വർദ്ധനവ് മുഴുവൻ സാധാരണക്കാരനായ ഉപഭോക്താവിന്റെ ചുമലിലാകുന്നു. ഒരു കോഴിമുട്ട ഉപഭോക്താവിന്റെ കൈകളിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും അതിന്റെ വിലയിൽ 40 ശതമാനം മുതൽ 60 ശതമാനം വരെയാണ് ഈയൊരു കാരണം കൊണ്ട് മാത്രം വർദ്ധനവുണ്ടാകുന്നത്. പാലും കോഴിയിറച്ചിയും അടക്കമുള്ള മറ്റ് അടിസ്ഥാന ഭക്ഷണ സാധനങ്ങൾക്കും തീവിലയാകാൻ കാരണം മറ്റൊന്നല്ല.

​എത്തനോൾ നയം രാജ്യത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചുവരുത്തുന്ന സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ

​മുട്ടയുടെയും പാലിന്റെയും വിലക്കയറ്റത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല ഈ നയം ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ. രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെത്തന്നെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്ന വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയിലേക്കാണ് ഇത് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്. ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾക്ക് അമിതവില നൽകേണ്ടി വരുമ്പോൾ സാധാരണക്കാരന്റെ വരുമാനത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും അതിനായി ചിലവാകുന്നു. ഇത് മറ്റ് ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വാങ്ങാനുള്ള അവരുടെ ശേഷി അഥവാ ക്രയശേഷി (Purchasing Power) ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കുകയും, അത് വിപണിയിലെ കച്ചവടത്തെയും ഉൽപ്പാദനത്തെയും ബാധിക്കുകയും ചെയ്യും. ക്രമേണ ഇതൊരു വലിയ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിലേക്കാവും രാജ്യത്തെ നയിക്കുക.

​മറുവശത്ത്, കാർഷിക മേഖലയിലും ഇതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഭീകരമായിരിക്കും. എത്തനോൾ പ്ലാന്റുകൾ ഉയർന്ന വില നൽകി ചോളവും കരിമ്പും പൊടിയരിയും വാങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, കർഷകർ പച്ചക്കറികളും മറ്റ് അവശ്യ ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങളും കൃഷി ചെയ്യുന്നത് നിർത്തി ഇത്തരം വിളകളിലേക്ക് തിരിയും. ഇത് ഭാവിയിൽ രാജ്യത്ത് രൂക്ഷമായ ഭക്ഷ്യക്ഷാമം സൃഷ്ടിക്കും. വിദേശത്തുനിന്നുള്ള ക്രൂഡ് ഓയിൽ ഇറക്കുമതി കുറച്ച് വിദേശനാണ്യം ലാഭിക്കാനാണ് എത്തനോൾ കലർത്തുന്നത് എന്നാണ് സർക്കാർ വാദം. എന്നാൽ ഭക്ഷ്യവിളകൾ ഇന്ധനമാക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ഭക്ഷ്യക്ഷാമം പരിഹരിക്കാൻ രാജ്യത്തിന് വൻതോതിൽ ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങൾ വിദേശത്തുനിന്ന് ഇറക്കുമതി ചെയ്യേണ്ടി വരുമെന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. അതായത്, ഇന്ധനം ലാഭിക്കുന്ന പണം മുഴുവൻ ഭക്ഷണം വാങ്ങാൻ ചിലവാക്കേണ്ടി വരുന്ന വിരോധാഭാസമാണിത്. ഇതിനുപുറമെയാണ് എത്തനോൾ പ്ലാന്റുകൾ സ്ഥാപിക്കാൻ കോർപ്പറേറ്റുകൾക്ക് നൽകുന്ന കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ സബ്സിഡികൾ. ഇതെല്ലാം സാധാരണക്കാരന്റെ നികുതിപ്പണമാണെന്നത് നാം തിരിച്ചറിയണം.

​സാമ്പത്തിക നഷ്ടങ്ങൾക്ക് പുറമെ പാരിസ്ഥിതികമായ വലിയ ദുരന്തങ്ങൾക്കും ഇത് വഴിവെക്കുന്നുണ്ട്. കരിമ്പ് പോലെയുള്ള വിളകൾക്ക് വൻതോതിൽ വെള്ളം ആവശ്യമാണ്. എത്തനോളിനായി ഇവയുടെ കൃഷി വർദ്ധിക്കുന്നത് ഭൂഗർഭജലം വറ്റുന്നതിനും ഭാവിയിൽ ആ പ്രദേശം തന്നെ കൃഷിയോഗ്യമല്ലാതാകുന്നതിനും കാരണമാകും. ഇത് കാർഷിക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ പൂർണ്ണമായി തകർക്കും.
​കോർപ്പറേറ്റുകളെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ നയം മാറ്റുന്ന സർക്കാർ
​പെട്രോളിൽ കലർത്താനുള്ള എത്തനോൾ നിർമ്മിക്കാൻ പ്രധാനമായും രണ്ട് വഴികളാണുള്ളത്. കരിമ്പ്, ചോളം, പൊടിയരി തുടങ്ങിയ ഭക്ഷ്യവിളകൾ നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെ ഒന്നാം തലമുറ (1G) എത്തനോൾ ഉൽപ്പാദനം എന്നും, മനുഷ്യനോ മൃഗങ്ങൾക്കോ ഭക്ഷണമായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയാത്ത വൈക്കോൽ, കരിമ്പിൻ ചണ്ടി തുടങ്ങിയ കാർഷിക അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെ രണ്ടാം തലമുറ (2G) എന്നും വിളിക്കുന്നു.

​നമ്മുടെ ഭക്ഷ്യശൃംഖലയെ ബാധിക്കാത്ത രീതിയിൽ രാജ്യത്തിന് ഇന്ധനം ലഭിക്കാൻ 2G അസംസ്കൃത പദാർത്ഥങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുക എന്നതാണ് ഒരേയൊരു പോംവഴി. എന്നാൽ ഇവിടെയാണ് സർക്കാരിന്റെയും കോർപ്പറേറ്റുകളുടെയും ഒത്തുകളി ആരംഭിക്കുന്നത്. 2G സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് കാർഷിക അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് എത്തനോൾ നിർമ്മിക്കുന്നത് അല്പം സങ്കീർണ്ണവും ഉയർന്ന മുതൽമുടക്ക് ആവശ്യമുള്ളതുമായ പ്രക്രിയയാണ്. ഇത് വൻകിട കമ്പനികളുടെ ലാഭവിഹിതം കുറയാനോ, ചിലപ്പോൾ അവർക്ക് നഷ്ടമുണ്ടാക്കാനോ കാരണമാകും.

​കോർപ്പറേറ്റ് കമ്പനികൾക്ക് ഈ നഷ്ടം വരാതിരിക്കാനും, അവർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ വലിയ ലാഭം കൊയ്യാനും വേണ്ടി കേന്ദ്ര സർക്കാർ കണ്ടെത്തിയ കുറുക്കുവഴിയാണ് ഏറ്റവും അപകടകരം. 2G-യ്ക്ക് പകരം മനുഷ്യനും മൃഗങ്ങളും കഴിക്കേണ്ട 1G അസംസ്കൃത പദാർത്ഥങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് എത്തനോൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാൻ സർക്കാർ കോർപ്പറേറ്റുകൾക്ക് യഥേഷ്ടം ലൈസൻസ് നൽകി. ലാഭ നഷ്ടങ്ങൾ കോർപ്പറേറ്റുകളുടേതും, എന്നാൽ അതിന്റെ ഭവിഷ്യത്തായ സാമ്പത്തിക തകർച്ചയുടെയും വിലക്കയറ്റത്തിന്റെയും ഭാരം സാധാരണക്കാരന്റേതുമായി മാറുന്ന കാഴ്ചയാണ് നാമിന്ന് കാണുന്നത്. വൻകിട കമ്പനികൾക്ക് കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ ലാഭമുണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി രാജ്യത്തെ ഭക്ഷ്യവിളകൾ ഇന്ധന പ്ലാന്റുകളിലേക്ക് വഴിതിരിച്ചുവിടാൻ സർക്കാർ തന്നെ ഔദ്യോഗികമായി അനുമതി നൽകിയിരിക്കുകയാണ്. ഇതിനെ നയം എന്ന് വിളിക്കാനാകില്ല, മറിച്ച് തീവെട്ടിക്കൊള്ളയ്ക്ക് കൂട്ടുനിൽക്കുന്ന കോർപ്പറേറ്റ് പ്രീണനം എന്ന് മാത്രമേ പറയാനാകൂ.

​അന്നം മുട്ടിക്കുന്ന ഊർജ്ജ സുരക്ഷ വേണ്ട

​പെട്രോൾ പമ്പിലെ ഇന്ധനവില കുറയ്ക്കാനോ ക്രൂഡ് ഓയിൽ ഇറക്കുമതി ലാഭിക്കാനോ വേണ്ടി നമ്മൾ പലചരക്ക് കടകളിലും ഇറച്ചിക്കടകളിലും കൂടുതൽ വില നൽകേണ്ടി വരുന്ന ഈ പ്രതിസന്ധി അവസാനിക്കണം. രാജ്യത്തിന് ഇന്ധന സ്വയംപര്യാപ്തത ആവശ്യമാണ്, എന്നാൽ അത് പാവപ്പെട്ടവന്റെയും സാധാരണക്കാരന്റെയും വയറ്റത്തടിച്ചുകൊണ്ടാകരുത്.

​കോർപ്പറേറ്റുകളുടെ സാമ്പത്തിക താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി ഭക്ഷ്യവിളകൾ (1G) ഇന്ധനമാക്കാൻ നൽകിയ ലൈസൻസുകൾ റദ്ദാക്കുകയോ കർശനമായി നിയന്ത്രിക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. പകരം, കാർഷിക അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള രണ്ടാം തലമുറ (2G) സാങ്കേതികവിദ്യയിലേക്ക് മാറാൻ കമ്പനികളെ സർക്കാർ നിർബന്ധിക്കണം. അതിന് കമ്പനികൾക്ക് താല്പര്യമില്ലെങ്കിൽ ആ മേഖലയിലെ സർക്കാർ ഇടപെടൽ ശക്തമാക്കണം. കോർപ്പറേറ്റ് കമ്പനികളുടെ ലാഭക്കണക്കുകൾ ഉയർത്താൻ വേണ്ടി രാജ്യത്തെ സാധാരണക്കാരനെ സാമ്പത്തിക തകർച്ചയിലേക്കും പട്ടിണിയിലേക്കും തള്ളിവിടുന്ന ഈ ചൂഷണ നയം തിരുത്തിയേ തീരൂ.

s
Saj Kurian
View all posts →