കവർന്നെടുത്ത പാലക്കാടും കഞ്ചിക്കോട്ടെ വഞ്ചനയും: റെയിൽവേയിൽ കേരളം നേരിടുന്നത് ഇരട്ടപ്രഹരം

ദക്ഷിണ റെയിൽവേയുടെ നട്ടെല്ലായിരുന്ന പാലക്കാട് ഡിവിഷനെ വെട്ടിമുറിച്ച് സേലം ഡിവിഷൻ രൂപീകരിച്ചിട്ട് ഒന്നരപ്പതിറ്റാണ്ട് പിന്നിടുമ്പോഴും കേരളം നേരിടുന്ന സാമ്പത്തിക, അടിസ്ഥാനസൗകര്യ നഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കെടുപ്പ് അവസാനിക്കുന്നില്ല. കേരളത്തിന്റെ റെയിൽവേ വികസന ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയ-സാമ്പത്തിക തിരിച്ചടികളിലൊന്നായിരുന്നു ആ വിഭജനം. ദക്ഷിണ റെയിൽവേയിലെ ഏറ്റവും ലാഭകരമായ ഡിവിഷനുകളിലൊന്നായിരുന്ന പാലക്കാടിനെ തമിഴ്‌നാടിന്റെ താല്പര്യങ്ങൾക്കായി വെട്ടിമുറിച്ചപ്പോൾ കേരളത്തിന് നഷ്ടമായത് കോയമ്പത്തൂർ, തിരുപ്പൂർ, ഈറോഡ് തുടങ്ങിയ വ്യവസായ നഗരങ്ങളെയാണ്. ഈ പ്രധാന സ്റ്റേഷനുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ ടിക്കറ്റ് വില്പനയിൽ നിന്നും ചരക്കുഗതാഗതത്തിൽ നിന്നും ലഭിച്ചിരുന്ന ഭീമമായ വരുമാനമാണ് ഒറ്റയടിക്ക് ഇല്ലാതായത്. വരുമാനം കുറഞ്ഞ ഡിവിഷൻ എന്ന സാങ്കേതിക കാരണം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പിന്നീട് റെയിൽവേ ബോർഡ് പാലക്കാടിനുള്ള വികസന ഫണ്ടുകൾ നിർദ്ദയം വെട്ടിച്ചുരുക്കി. ട്രാക്ക് നവീകരണം, വൈദ്യുതീകരണം, സിഗ്നലിങ് തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനങ്ങളിൽ കേരളം പതിറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നോട്ട് പോകുന്നതാണ് പിന്നീട് കണ്ടത്.

​ഈ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഇരകൾ കേരളത്തിലെ സാധാരണക്കാരായ ട്രെയിൻ യാത്രക്കാരാണ്. വരുമാനക്കുറവിന്റെ പേരിൽ പുതിയ ദീർഘദൂര ട്രെയിനുകൾ കേരളത്തിന് നിരന്തരം നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നു. ഹ്രസ്വദൂര യാത്രക്കാർക്ക് ആശ്രയിക്കാവുന്ന മെമു, പാസഞ്ചർ ട്രെയിനുകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാനും റെയിൽവേ തയ്യാറാകുന്നില്ല. ഉള്ള ട്രെയിനുകളിൽ ശ്വാസംമുട്ടി യാത്ര ചെയ്യേണ്ട ഗതികേടിലാണ് മലയാളികൾ. പുതിയ ട്രെയിനുകൾ അനുവദിച്ചാൽ തന്നെ അവയുടെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ നടത്താൻ ആവശ്യമായ പിറ്റ് ലൈനുകൾ കേരളത്തിൽ അപര്യാപ്തമാണ്. ഉത്സവ സീസണുകളിൽ അയൽ സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ചോദിക്കാതെ തന്നെ സ്പെഷ്യൽ ട്രെയിനുകൾ വാരിക്കോരി നൽകുമ്പോൾ, കേരളം കടുത്ത യാത്രാദുരിതത്തിൽ നട്ടം തിരിയുകയാണ് പതിവ്.

​പാലക്കാട് ഡിവിഷൻ വിഭജനത്തിനെതിരെ കേരളത്തിൽ വൻ പ്രതിഷേധമുയർന്നപ്പോൾ, അതിന് നഷ്ടപരിഹാരമായിട്ടായിരുന്നു അന്നത്തെ യു.പി.എ സർക്കാർ കഞ്ചിക്കോട്ട് കോച്ച് ഫാക്ടറി പ്രഖ്യാപിച്ചത്. ആയിരക്കണക്കിന് തൊഴിലവസരങ്ങളും അനുബന്ധ വ്യവസായങ്ങളും സ്വപ്നം കണ്ട സംസ്ഥാന സർക്കാർ അതിവേഗം 239 ഏക്കർ ഭൂമി ഏറ്റെടുത്ത് റെയിൽവേയ്ക്ക് കൈമാറുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ, പിന്നീട് അധികാരത്തിൽ വന്ന ബി.ജെ.പി നേതൃത്വത്തിലുള്ള എൻ.ഡി.എ സർക്കാർ ഈ പദ്ധതിയെ പൂർണ്ണമായും തഴയുന്ന കാഴ്ചയാണ് കണ്ടത്. റെയിൽവേയ്ക്ക് നിലവിൽ പുതിയ കോച്ച് ഫാക്ടറികളുടെ ആവശ്യമില്ല എന്ന വിചിത്രമായ ന്യായീകരണം നിരത്തി കേന്ദ്ര സർക്കാർ കഞ്ചിക്കോട്ട് പദ്ധതി ഔദ്യോഗികമായി തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു. പാലക്കാട് വിഭജനത്തിലൂടെ കേരളത്തെ വഞ്ചിച്ചതിന് പ്രായശ്ചിത്തമായി നൽകിയ ഒരു വാഗ്ദാനം കൂടിയാണ് ഇതോടെ ചവറ്റുകുട്ടയിലായത്. ഭൂമി വിട്ടുനൽകിയിട്ടും പദ്ധതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ടത് കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ കടുത്ത രാഷ്ട്രീയ അവഗണനയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.

​ഈ ദുരവസ്ഥയ്ക്ക് ആരെയാണ് കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ടത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം ലളിതമാണ്; കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിന്റെ ഇച്ഛാശക്തിയില്ലായ്മയും, മാറിമാറിവന്ന കേന്ദ്ര സർക്കാരുകളുടെ തുടർച്ചയായ രാഷ്ട്രീയ പക്ഷപാതിത്വവും. 2007-ൽ യു.പി.എ സർക്കാരിൽ ശക്തമായ സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന ഡി.എം.കെ ഉൾപ്പെടെയുള്ള തമിഴ് പാർട്ടികളുടെ അതിസമ്മർദ്ദമാണ് സേലം ഡിവിഷൻ യാഥാർത്ഥ്യമാക്കിയത്. തമിഴ്‌നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ തങ്ങളുടെ സംസ്ഥാനത്തിനായി ഒറ്റക്കെട്ടായി നിന്നപ്പോൾ, ഫലപ്രദമായ ഒരു പ്രതിരോധം തീർക്കാൻ കേരളത്തിലെ ജനപ്രതിനിധികൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. പിന്നീട് വന്ന ബി.ജെ.പി സർക്കാരാകട്ടെ, ഈ അവഗണനയ്ക്ക് ആക്കം കൂട്ടുകയാണ് ചെയ്തത്. റെയിൽവേ വികസനത്തിൽ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കും ബി.ജെ.പി ഭരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കും ലഭിക്കുന്ന പരിഗണന കേരളത്തിന് ലഭിക്കുന്നില്ല എന്നത് നഗ്നമായ സത്യമാണ്. ശബരി പാതയും നേമം ടെർമിനലുമെല്ലാം ഈ മെല്ലെപ്പോക്കിന്റെ മറ്റ് ഇരകൾ മാത്രമാണ്.

​പാലക്കാടിന്റെ വിഭജനവും കഞ്ചിക്കോട്ടെ വഞ്ചനയും ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളല്ല, മറിച്ച് റെയിൽവേ ഭൂപടത്തിൽ കേരളം അരികുവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ തുടർച്ചയാണ്. തമിഴ്‌നാട് ചോദിച്ചു വാങ്ങിയപ്പോൾ, കേരളം ചോദിക്കാൻ പോലും മറന്നു; ചോദിച്ചതൊന്നും കേന്ദ്രം നൽകിയതുമില്ല എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. ഇതിനൊരു ശാശ്വത പരിഹാരം കേരളം കേന്ദ്രീകരിച്ച് ഒരു പുതിയ പെനിൻസുലാർ റെയിൽവേ സോൺ രൂപീകരിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ്. പക്ഷെ, അതിന് രാഷ്ട്രീയ ഭിന്നതകൾ മറന്ന് കേരളത്തിലെ എം.പിമാരും സംസ്ഥാന സർക്കാരും കേന്ദ്രത്തിൽ ഒറ്റക്കെട്ടായി ശക്തമായ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തേണ്ടതുണ്ട്. വോട്ടുബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിനപ്പുറം കേരളത്തിന്റെ വികസനം ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങിയാൽ മാത്രമേ നഷ്ടപ്പെട്ട റെയിൽവേ പ്രതാപം ഒരു പരിധി വരെയെങ്കിലും തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ നമുക്കാകൂ.