നിയമത്തിന്റെ കാവലാളോ അധികാരത്തിന്റെ കാവൽപ്പടയോ?

ജനാധിപത്യത്തിന് ഒട്ടും നല്ല സൂചനയല്ല ഡൽഹിയിൽ നിന്ന് കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ പുറത്തുവരുന്ന സംഭവങ്ങൾ. വെറും 48 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ രണ്ട് മാധ്യമപ്രവർത്തകരെ പൊലീസ് മർദിച്ചെന്ന ആരോപണം ഉയരുന്നു. ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുകയും അധികാരത്തെ വിമർശിക്കുകയും സത്യം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയും ചെയ്യേണ്ട മാധ്യമപ്രവർത്തകരെ തന്നെ പൊലീസ് തടയുകയും ഭയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യം ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന മൂല്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഗൗരവമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നു. നഫീസയോട് ഡൽഹി പൊലീസ് നടത്തിയ പെരുമാറ്റവും ഇതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. മാധ്യമപ്രവർത്തകർക്കെതിരായ ഇത്തരം നടപടികൾക്ക് പൊലീസ് വ്യക്തമായ വിശദീകരണം നൽകേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

ഇതിനിടയിലാണ് മറ്റൊരു ചോദ്യം ഉയരുന്നത്. ഒരാളെ തലയ്ക്ക് ഗുരുതരമായി പരിക്കേൽപ്പിച്ചതായി സ്വയം അവകാശപ്പെടുകയും രാഷ്ട്രീയ ബന്ധങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം തനിക്കുണ്ടെന്ന് പരസ്യമായി പറയുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാൾക്കെതിരെ നടപടി എവിടെയെന്ന ചോദ്യം ഉയരുമ്പോൾ, അതേ സമയം ഒരു ട്വീറ്റിന്റെ പേരിൽ ഒരാളെ പ്രഭാതസവാരിക്കിടെ പിടികൂടി ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് പൊലീസിന്റെ മുൻഗണനകളെക്കുറിച്ച് സ്വാഭാവികമായും സംശയം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഓരോ കേസിനും അതിന്റേതായ നിയമപരമായ വശങ്ങളുണ്ടെന്നത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ നിയമം പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്ന രീതിയിൽ വ്യക്തമായ അസമത്വം ജനങ്ങളിൽ തോന്നൽ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ, അത് ഒരു വ്യക്തിയുടെയോ ഒരു കേസിന്റെയോ പ്രശ്നമായി മാത്രം കാണാനാവില്ല. അത് നിയമവാഴ്ചയിലുള്ള പൊതുവിശ്വാസത്തെ ബാധിക്കുന്ന വിഷയമായി മാറുന്നു.

ഒരു ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിൽ പൊലീസ് അധികാരത്തിന്റെ ഉപകരണമല്ല, നിയമത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനാണ്. ആരാണ് അധികാരത്തിലുള്ളത് എന്നതനുസരിച്ച് നിയമത്തിന്റെ കാഠിന്യം മാറാൻ പാടില്ല. വിമർശിക്കുന്നവരോട് നിയമം അതിവേഗം പ്രയോഗിക്കപ്പെടുകയും അധികാരവുമായി അടുപ്പമുള്ളവരോട് അതേ നിയമം മന്ദഗതിയിലാകുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന പ്രതീതി പോലും അപകടകരമാണ്. കാരണം നിയമവാഴ്ചയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട അടിസ്ഥാനം നിയമം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാണെന്ന വിശ്വാസമാണ്.

മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഈ ഉത്തരവാദിത്തം കൂടുതൽ വലുതാണ്. മാധ്യമപ്രവർത്തകർക്ക് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനും അധികാരത്തെ പരിശോധിക്കാനും അസൗകര്യമുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാനും കഴിയാത്ത സാഹചര്യം ജനാധിപത്യത്തെ അർഥശൂന്യമാക്കും. മാധ്യമങ്ങളുടെ ശബ്ദം അടിച്ചമർത്തിയാൽ വാർത്തകൾ ഇല്ലാതാകണമെന്നില്ല; പക്ഷേ സത്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്ന ശബ്ദങ്ങൾക്ക് ഭയം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടും. ഒടുവിൽ അതിന്റെ നഷ്ടം മാധ്യമപ്രവർത്തകർക്കു മാത്രമല്ല, ജനങ്ങൾക്കാണ്. കാരണം ഒരു മാധ്യമപ്രവർത്തകന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് അടിസ്ഥാനപരമായി ജനങ്ങളുടെ അറിയാനുള്ള അവകാശത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഡൽഹിയിൽ നടക്കുന്ന ഓരോ സംഭവത്തെയും ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളായി കാണാതെ, പൊലീസിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം, മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യം, അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം, നിയമത്തിന്റെ നിഷ്പക്ഷ പ്രയോഗം എന്നീ വലിയ ജനാധിപത്യ വിഷയങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ കാണേണ്ടതുണ്ട്. പൊലീസ് നിയമത്തിന് മുകളിലല്ല; രാഷ്ട്രീയ അധികാരവും നിയമത്തിന് മുകളിലല്ല. ഒരു പൗരന്റെ ട്വീറ്റിനെ നിയമപരമായി പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ അത് നിയമാനുസൃതമായ നടപടിക്രമത്തിലൂടെയാകണം. അതുപോലെ തന്നെ ഗുരുതരമായ അക്രമം നടത്തിയതായി ഒരാൾ തന്നെ അവകാശപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, അയാളുടെ രാഷ്ട്രീയ ബന്ധങ്ങൾ എന്തുതന്നെയായാലും നിയമം അതിന്റെ വഴിക്ക് പോകണം.

അവസാനം ചോദ്യം വളരെ ലളിതമാണ്: ഡൽഹി പൊലീസ് നിയമത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയാണോ, അതോ അധികാരത്തെ? ഈ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി വാക്കുകളിലൂടെ നൽകേണ്ടതില്ല; എല്ലാവരോടും ഒരേ നിയമം ഒരേ നിഷ്പക്ഷതയോടെ പ്രയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ നൽകുകയാണ് വേണ്ടത്. കാരണം മാധ്യമപ്രവർത്തകരെ നിശ്ശബ്ദരാക്കുന്നതും വിമർശകരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതും നിയമത്തിന്റെ നിഷ്പക്ഷതയെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നതും ഒടുവിൽ ഒരു സ്ഥാപനത്തെയല്ല, ജനാധിപത്യത്തെയാകെയാണ് ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നത്.