​പ്രതിമകളല്ല, പൊരുതാനുള്ള ആയുധമാകണം ഗുരുദർശനങ്ങൾ; പോസ്റ്റ്-നവോത്ഥാന കേരളം മറക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ

കേരളം മറ്റൊരു ചതയദിനം കൂടി ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, നാം ഓരോരുത്തരും അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ട ഏറ്റവും മൂർച്ചയുള്ള ചോദ്യം ഇതാണ്; ശ്രീനാരായണ ഗുരുദേവൻ വിഭാവനം ചെയ്ത ആ ‘മാതൃകാ കേരളം’ തന്നെയാണോ ഇന്ന് നാം ജീവിക്കുന്ന ഈ നാട്? ‘ഒരു ജാതി ഒരു മതം ഒരു ദൈവം മനുഷ്യന്’ എന്ന മഹത്തായ ദർശനം ലോകത്തിന് നൽകിയ ആ നവോത്ഥാന നായകനെ, കേവലം ഒരു സമുദായത്തിന്റെ മാത്രം ചട്ടക്കൂടിലേക്ക് ചുരുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അത്യന്തം അപകടകരമായ പ്രവണതകൾക്കാണ് സമകാലിക കേരളം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത്. ജാതിരഹിത സമൂഹത്തിനായി പോരാടിയ ഗുരുവിന്റെ പേരിൽപോലും വോട്ട് ബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയം കളിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ-സാമുദായിക നേതൃത്വങ്ങൾ, യഥാർത്ഥത്തിൽ ആ മഹാത്മാവിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും അപഹസിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

​അറിവ് കൊണ്ടും വിവേകം കൊണ്ടും പ്രബുദ്ധരാകാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്ത ഗുരുവിന്റെ ദർശനങ്ങൾ ഇന്ന് വെറും പ്രതിമകളിലും വാർഷിക ഘോഷയാത്രകളിലും മാത്രമായി ഒതുങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. അമ്പലങ്ങൾക്കും ആരാധനാലയങ്ങൾക്കും പകരം വിദ്യാലയങ്ങളും വായനശാലകളും വ്യവസായ ശാലകളും ഉയരണമെന്ന് പഠിപ്പിച്ച ഗുരുവിന്റെ നാട്ടിൽ, ഇന്ന് നിർബാധം തഴച്ചുവളരുന്നത് അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും വർഗ്ഗീയ ചിന്തകളുമാണ്. മതത്തിന്റെയും ജാതിയുടെയും പേരിൽ മനുഷ്യരെ പരസ്പരം അകറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഇരുണ്ട ശക്തികൾ കേരളത്തിൽ പിടിമുറുക്കുമ്പോൾ, ഗുരുദർശനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയവും സാമൂഹികവുമായ പ്രസക്തി എന്നത്തേക്കാളും വർദ്ധിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ ഗുരുവിനെ കേവലം ഒരു ‘ആരാധനാമൂർത്തി’ മാത്രമാക്കി മാറ്റി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിപ്ലവകരമായ ചിന്തകളെ ബോധപൂർവ്വം കുഴിച്ചുമൂടാനാണ് വ്യവസ്ഥിതികൾ ശ്രമിക്കുന്നത്. സവർണ്ണ മേധാവിത്വത്തിനെതിരെ കണ്ണാടിയും വിളക്കും പ്രതിഷ്ഠിച്ച് നിശബ്ദ വിപ്ലവം തീർത്ത ഒരു സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവിന്റെ ആശയങ്ങളെയാണ് നാം ഇന്ന് കേവലം പൂജാമുറിയിലെ ചിത്രങ്ങളിലേക്ക് ഒതുക്കിയിരിക്കുന്നത്.

​വിദ്യകൊണ്ട് പ്രബുദ്ധരാകാനും സംഘടനകൊണ്ട് ശക്തരാകാനും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്, മനുഷ്യനെ വിഭജിക്കാനല്ല, മറിച്ച് ചൂഷണങ്ങൾക്കെതിരെ പൊരുതാനുള്ള ആയുധമായാണ്. ആ സംഘബോധത്തെ സങ്കുചിതമായ ജാതിബോധമാക്കി മാറ്റിയതാണ് പോസ്റ്റ്-നവോത്ഥാന കേരളം ചെയ്ത ഏറ്റവും വലിയ അപരാധം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ ചതയദിനം കേവലമൊരു അവധിദിവസമോ ആഘോഷമോ ആയി കടന്നുപോകേണ്ടതല്ല. വർഗ്ഗീയതയുടെയും സങ്കുചിതത്വത്തിന്റെയും പുതിയ മുഖങ്ങൾ സമൂഹത്തെ ഗ്രസിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, ഗുരുവിന്റെ ചിന്തകളെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക പ്രതിരോധ ആയുധമായി നാം തിരിച്ചുപിടിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലാത്തപക്ഷം, പ്രബുദ്ധ കേരളം എന്ന നമ്മുടെ അവകാശവാദങ്ങൾ വെറും പൊള്ളയായ വാചാടോപങ്ങൾ മാത്രമായി അവശേഷിക്കും. വെറുമൊരു സ്മരണാഞ്ജലിക്കപ്പുറം, ആഴത്തിലുള്ള ആത്മപരിശോധനകൾക്കും സാമൂഹിക തിരുത്തലുകൾക്കുമുള്ള ശക്തമായ താക്കീതാകണം ഓരോ ചതയദിനവും.