ലോക രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണമായ വിഷയങ്ങളിലൊന്നായ യുദ്ധവും അധിനിവേശവും സംബന്ധിച്ച ചർച്ചകളിൽ പലപ്പോഴും മരണസംഖ്യകളും ബോംബാക്രമണങ്ങളും ഭൂപ്രദേശ നഷ്ടങ്ങളുമാണ് പ്രധാന വാർത്തയാകുന്നത്. എന്നാൽ യുദ്ധത്തിന്റെ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ മുഖങ്ങളിലൊന്ന് പലപ്പോഴും നിഴലിൽ തന്നെ തുടരുന്നു—ലൈംഗികാതിക്രമം. സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കും മാത്രമല്ല, തടവുകാരായ പുരുഷന്മാർക്കും യുദ്ധസാഹചര്യങ്ങളിൽ ലൈംഗിക പീഡനവും അപമാനവും നേരിടേണ്ടി വരുന്നുണ്ടെന്ന യാഥാർഥ്യം അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി അംഗീകരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്.
ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ സെക്രട്ടറി ജനറൽ ആന്റോണിയോ ഗുട്ടെറസിന്റെ 2026-ലെ വാർഷിക റിപ്പോർട്ട് ലോകശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയത്. സംഘർഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങൾക്കായി “വിശ്വസനീയമായ തെളിവുകൾ” ലഭിച്ച കക്ഷികളുടെ പട്ടികയിൽ ആദ്യമായി ഇസ്രായേലിനെയും റഷ്യയെയും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുകയാണ്. ഇതുവരെ ഹമാസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള നിരവധി സായുധസംഘടനകൾ ഈ പട്ടികയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഒരു ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സായുധസേനയും സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളും ഇത്തരമൊരു പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത് വലിയ രാഷ്ട്രീയവും നയതന്ത്രപരവുമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുകയാണ്.
ഗാസ യുദ്ധത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പാലസ്തീൻ തടവുകാരും തടങ്കൽ കേന്ദ്രങ്ങളിലെ തടവിലാക്കപ്പെട്ടവരും നേരിട്ടതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട ലൈംഗിക പീഡനങ്ങൾ, നഗ്നമാക്കി അപമാനിക്കൽ, ലൈംഗിക പീഡന ഭീഷണികൾ, ശാരീരികവും മാനസികവുമായ പീഡനങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ഇസ്രായേലിനെതിരായ ആരോപണങ്ങളുടെ കേന്ദ്രബിന്ദു. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ റിപ്പോർട്ട് നേരിട്ട് കുറ്റവാളികളായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ഇത്തരം സംഭവങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന വിശ്വസനീയ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമായതായി വ്യക്തമാക്കുന്നു.
റഷ്യക്കെതിരായ ആരോപണങ്ങൾ പ്രധാനമായും യുക്രെയ്നിയൻ യുദ്ധതടവുകാരെയും അധിനിവേശ പ്രദേശങ്ങളിലെ തടവുകാരെയും സംബന്ധിച്ചുള്ളവയാണ്. യുദ്ധകാല തടങ്കൽ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ലൈംഗിക പീഡനം ഒരു ചോദ്യം ചെയ്യൽ രീതിയായും അപമാനത്തിന്റെയും നിയന്ത്രണത്തിന്റെയും ഉപാധിയായും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടുവെന്നാണ് വിവിധ മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനകളും അന്വേഷണ സംവിധാനങ്ങളും മുമ്പ് തന്നെ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരുന്നത്.
ഈ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതിലൂടെ ഉടനടി സാമ്പത്തിക ഉപരോധങ്ങളോ ശിക്ഷാനടപടികളോ ഉണ്ടാകില്ല. എന്നാൽ അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയവും നൈതികവുമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ വളരെ വലുതാണ്. ഒരു രാഷ്ട്രത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ പൊതുവായി അപലപിക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന നടപടിയാണിത്. മനുഷ്യാവകാശ രേഖകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നയങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന രാജ്യങ്ങൾക്കും അന്താരാഷ്ട്ര സഹായ ഏജൻസികൾക്കും സിവിൽ സമൂഹ സംഘടനകൾക്കും ഇത്തരം റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രധാന രേഖകളായി മാറാറുണ്ട്.
ഇസ്രായേൽ ഈ റിപ്പോർട്ടിനെ ശക്തമായി തള്ളിക്കളഞ്ഞു. റിപ്പോർട്ട് രാഷ്ട്രീയപ്രേരിതവും പക്ഷപാതപരവുമാണെന്ന് ആരോപിച്ച ഇസ്രായേൽ സർക്കാർ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ സെക്രട്ടറി ജനറലിന്റെ ഓഫീസുമായുള്ള ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ ഇസ്രായേലിനെ മാത്രം ലക്ഷ്യമിടുകയും ഹമാസിന്റെ അതിക്രമങ്ങളെ വേണ്ടത്ര ഗൗരവത്തിൽ കാണാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നാണ് ഇസ്രായേലിന്റെ വാദം.
എന്നാൽ ഈ പ്രതികരണം തന്നെ മറ്റൊരു വലിയ യാഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുന്നു. ഗാസ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചതിനുശേഷം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയും ഇസ്രായേലും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മോശം ഘട്ടങ്ങളിലൊന്നിലൂടെ കടന്നുപോകുകയാണ്. മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങൾ, സാധാരണക്കാരുടെ മരണങ്ങൾ, ഗാസയിലേക്കുള്ള മാനുഷിക സഹായ വിതരണത്തിലെ തടസ്സങ്ങൾ, വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ കുടിയേറ്റ നയങ്ങൾ, ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക അന്താരാഷ്ട്ര നീതിന്യായ കോടതിയിൽ നൽകിയ വംശഹത്യാ കേസ് തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ ഇരുപക്ഷവും കടുത്ത ഏറ്റുമുട്ടലിലാണ്.
ഈ സംഭവവികാസത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശം യുദ്ധക്കുറ്റങ്ങളുടെയും മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങളുടെയും ചർച്ചയിൽ ഇനി ഇരട്ടത്താപ്പിന് കൂടുതൽ ഇടമില്ല എന്നതാണ്. പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളുടെ പിന്തുണയുള്ള ഇസ്രായേലായാലും ലോക രാഷ്ട്രീയത്തിലെ വലിയ ശക്തിയായ റഷ്യയായാലും, മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആരോപണങ്ങൾ അന്താരാഷ്ട്ര നിരീക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന സന്ദേശമാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ നൽകാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.
അതേസമയം, ഇത്തരം പട്ടികകളുടെ ഫലപ്രാപ്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നു. മുൻപ് പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെട്ട പല രാജ്യങ്ങളും സായുധസംഘടനകളും തങ്ങളുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ കാര്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയിട്ടില്ല. പലപ്പോഴും ഈ റിപ്പോർട്ടുകൾ നയതന്ത്ര വിവാദങ്ങളായി മാത്രം ചുരുങ്ങുകയും യഥാർത്ഥ ഉത്തരവാദിത്ത നിർണയത്തിലേക്ക് എത്താതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, യുദ്ധക്കുറ്റങ്ങളെ രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചരിത്രസാക്ഷ്യങ്ങളായി സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ ഇത്തരം റിപ്പോർട്ടുകൾക്ക് നിർണായക പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
ഇന്ന് ലോകം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്ന് യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ധാരണ വിപുലപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ്. യുദ്ധം എന്നത് വെറും അതിർത്തി തർക്കമോ സൈനിക വിജയമോ അല്ല. മനുഷ്യശരീരങ്ങൾക്കും മനസ്സുകൾക്കും സമൂഹങ്ങൾക്കും മേൽ നടക്കുന്ന അദൃശ്യമായ ആക്രമണങ്ങളുടെ ചരിത്രം കൂടിയാണ് അത്. ലൈംഗികാതിക്രമം അതിന്റെ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ രൂപങ്ങളിലൊന്നാണ്.
ഇസ്രായേലിനെയും റഷ്യയെയും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ ബ്ലാക്ക്ലിസ്റ്റിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയ നടപടി അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു നയതന്ത്ര വാർത്ത മാത്രമല്ല. യുദ്ധത്തിന്റെ മറവിൽ ഒളിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മനുഷ്യവേദനകളെ ലോകസമൂഹത്തിന്റെ മുന്നിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രഖ്യാപനമാണ് അത്. അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളും മനുഷ്യാവകാശ സംവിധാനങ്ങളും എത്രത്തോളം ഫലപ്രദമാണെന്ന ചർച്ചകൾ തുടരുമെങ്കിലും, ഇത്തരം റിപ്പോർട്ടുകൾ ചരിത്രത്തോട് ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു: അധികാരവും സൈനിക ശക്തിയും എത്ര വലുതായാലും, മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ എന്നും പിന്തുടരും.