ഉയർന്ന വോട്ടിംഗ് ശതമാനവും രാഷ്ട്രീയ നാരേറ്റീവുകളും: ബംഗാളിൽ നിന്ന് തമിഴ്നാട്ടിലേക്ക് ഒരു സമഗ്ര വായന

ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന സ്വഭാവം ഏറ്റവും വ്യക്തമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ദിവസങ്ങളിലാണ്. West Bengalയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ അതിശയകരമായ ഉയർന്ന turnout-ഉം Tamil Naduയിലെ ശക്തമായ വോട്ടർ പങ്കാളിത്തവും, ഒറ്റ സംഖ്യകളായി കാണുമ്പോൾ ഒരേ തരത്തിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ ആവേശത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളായി തോന്നാം. എന്നാൽ, ഈ സംഖ്യകളുടെ പിന്നിലെ കഥകൾ വായിക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യം എത്ര വ്യത്യസ്തമായ രൂപങ്ങളിൽ പ്രകടമാകുന്നുവെന്ന് നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുന്നു.

പശ്ചിമ ബംഗാളിൽ വോട്ടെടുപ്പ് ഒരു ശാന്തമായ ഭരണനടപടി മാത്രമല്ല; അത് രാഷ്ട്രീയ ശക്തികളുടെ തുറന്ന ഏറ്റുമുട്ടലാണ്. ശക്തമായ പാർട്ടി കേഡറുകൾ, പ്രദേശിക തലത്തിലുള്ള ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ ബന്ധങ്ങൾ, ചിലപ്പോൾ സംഘർഷപരമായ അന്തരീക്ഷം ഇവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് അവിടുത്തെ ഉയർന്ന turnout രൂപപ്പെടുന്നത്. ഇവിടെ വോട്ട് ചെയ്യുന്നത് ഒരു അവകാശം മാത്രമല്ല; അത് പലർക്കും ഒരു രാഷ്ട്രീയ നിലപാടിന്റെ പ്രകടനമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഉയർന്ന turnout പലർക്കും “ജനങ്ങൾ ശക്തമായി പ്രതികരിച്ചു” എന്നൊരു രാഷ്ട്രീയ നിഗമനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.

ഇതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി പ്രചരിച്ച ഒരു വാദം—“ഉയർന്ന turnout ഒരു പ്രത്യേക രാഷ്ട്രീയ സഖ്യത്തെ തള്ളിക്കളയാനുള്ള ജനങ്ങളുടെ സംയുക്ത നീക്കമാണ്” എന്നത്. എന്നാൽ, ഈ വാദം ഒരു ഗൗരവമായ പ്രശ്നം ഉന്നയിക്കുന്നു: ഒരു സംഖ്യയ്ക്ക് നാം എത്ര അർത്ഥങ്ങൾ ചേർക്കാം? ഉയർന്ന turnout ജനങ്ങളുടെ സജീവ പങ്കാളിത്തം സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണെങ്കിലും, അത് ഒരേയൊരു രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശമായി ചുരുക്കുന്നത് യാഥാർത്ഥ്യത്തെ ലളിതമാക്കുന്നതാണ്. ജനങ്ങൾ വോട്ട് ചെയ്യുന്നത് പല കാരണങ്ങളാലാണ് പിന്തുണയ്ക്കാനും, പ്രതിഷേധിക്കാനും, പതിവ് പാലിക്കാനും, അല്ലെങ്കിൽ സാമൂഹിക സമ്മർദ്ദം കൊണ്ടുമാകാം.

ഇതിനൊപ്പം ഉയർന്ന മറ്റൊരു ഗുരുതര ആരോപണമാണ് ഭരണകൂടവും Election Commission of Indiaയും തമ്മിലുള്ള കൂട്ടുകെട്ട് തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളെ “hijack” ചെയ്യുന്നു എന്നത്. ഒരു ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനത്തിന്റെ നിഷ്പക്ഷതയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് വളരെ വലിയ രാഷ്ട്രീയവും നൈതികവുമായ പ്രസ്താവനയാണ്. ഇത്തരം ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുമ്പോൾ, അവയ്ക്ക് ശക്തമായ തെളിവുകളും സ്വതന്ത്രമായ പരിശോധനയും അനിവാര്യമാണ്. ഇല്ലെങ്കിൽ, അവ പൊതുജനങ്ങളിൽ അവിശ്വാസം സൃഷ്ടിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ നാരേറ്റീവുകളായി മാറാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

തമിഴ്നാട്ടിലെ സാഹചര്യത്തിൽ, ചർച്ചകൾ മറ്റൊരു ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു. ഉയർന്ന turnout ഇവിടെ ഒരു വ്യത്യസ്ത രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്—ക്രമബദ്ധമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സംവിധാനം, ക്ഷേമനയങ്ങളോട് ചേർന്ന രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകൾ, ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസവും സാമൂഹിക ബോധവുമുള്ള വോട്ടർമാർ. എന്നാൽ, “90%+ turnout” എന്ന തരത്തിലുള്ള അവകാശവാദങ്ങൾ ഉയർന്നപ്പോൾ, സംശയങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായി ഉയരുന്നു: “ഇത്രയും അധിക വോട്ടർമാർ എവിടെ നിന്നാണ് വന്നത്?” എന്ന ചോദ്യം.

ഈ സംശയത്തിന്‍റെ ഉത്തരം ലളിതമാണ്, എന്നാൽ പലപ്പോഴും അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയ സ്ഥിരമല്ല; അത് തുടർച്ചയായി പുതുക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ്. ഓരോ വർഷവും പുതിയ വോട്ടർമാർ—18 വയസ്സ് തികക്കുന്ന യുവാക്കൾ—വോട്ടർ പട്ടികയിൽ ചേർക്കപ്പെടുന്നു. അതേസമയം, മരിച്ചവരെയും, താമസം മാറിയവരെയും പട്ടികയിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ, “കൂടുതൽ വോട്ടർമാർ” എന്നത് പലപ്പോഴും “പുതുക്കപ്പെട്ട വോട്ടർ പട്ടിക” എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. കൂടാതെ, ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ മൊബിലൈസേഷൻ turnout ഉയരാൻ കാരണമാകുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, turnout എന്ന സംഖ്യയെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയങ്ങൾ ഉയരുന്നത് മറ്റൊരു വലിയ പ്രശ്നത്തിലേക്കാണ് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്—വിവരത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത. സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ, ഭാഗികമായ ഡാറ്റയും, തെറ്റായ വ്യാഖ്യാനങ്ങളും, രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണങ്ങളും ചേർന്നപ്പോൾ, ഒരു സംഖ്യ തന്നെ സംശയാസ്പദമാക്കപ്പെടുന്നു. “90% turnout” എന്നത് ഒരു പ്രത്യേക മണ്ഡലത്തിലെ കണക്ക് മാത്രമായിരിക്കാം; എന്നാൽ അത് മുഴുവൻ സംസ്ഥാനത്തിന്റേതായി പ്രചരിക്കുമ്പോൾ, അത് ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

ഈ ചർച്ചകളുടെ ഇടയിൽ “SIR Effect” എന്ന ആശയവും ശ്രദ്ധേയമാണ്—ഒരു നേതാവിനോടുള്ള വ്യക്തിപരമായ ബഹുമാനവും വിശ്വാസവും വോട്ടർമാരുടെ തീരുമാനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്നതെന്ന ആശയം. തമിഴ്നാട്ടിൽ സിനിമയും രാഷ്ട്രീയവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഈ ഘടകത്തെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാക്കുന്നു. Vijay (actor)യുടെ Tamilaga Vettri Kazhagam (TVK) രാഷ്ട്രീയ പ്രവേശനം, ഒരു പുതിയ പ്രതീക്ഷയും കൗതുകവും സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അത് വോട്ടിന്റെ ദിശയെ നിർണായകമായി മാറ്റിയിട്ടുണ്ടോ എന്നത് ഇപ്പോഴും തുറന്ന ചോദ്യമാണ്. ആരാധകരെ വോട്ടർമാരാക്കി മാറ്റുക എന്നത് ഒരു സാംസ്കാരിക പരിവർത്തനമാണ്—അതിന് സമയം ആവശ്യമാണ്.

അവസാനമായി, ഈ മുഴുവൻ ചർച്ചകൾ നമ്മെ ഒരു അടിസ്ഥാന സത്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു: turnout ഒരു സംഖ്യ മാത്രമാണ്; അത് ഒരു കഥയല്ല. ആ സംഖ്യയ്ക്ക് അർത്ഥം നൽകുന്നത് നമ്മുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ്. ചിലപ്പോൾ അത് ജനങ്ങളുടെ ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രതികരണമായി വായിക്കപ്പെടും; ചിലപ്പോൾ അത് ഭരണ സംവിധാനത്തിന്റെ കാര്യക്ഷമതയുടെ സൂചനയായി കാണപ്പെടും; മറ്റുചിലപ്പോൾ അത് സംശയങ്ങൾക്കും ആരോപണങ്ങൾക്കും ഇടയാക്കും.

ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആരോഗ്യം സംഖ്യകളിൽ മാത്രം ഇല്ല; അവയെ വായിക്കുന്ന രീതിയിലാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഉയർന്ന turnout കണ്ടാൽ നമ്മൾ ചോദിക്കേണ്ടത് “ആർക്കെതിരെയാണ്?” എന്നല്ല; “എന്താണ് ഇതിന്റെ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലം?” എന്നതാണ്.

എത്ര പേർ വോട്ട് ചെയ്‌തു എന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അവർ എന്തിനാണ് വോട്ട് ചെയ്‌തത് എന്നതാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ദിശ നിർണയിക്കുന്നത്.