ഗുഡ്ബൈയുടെ രാഷ്ട്രീയം: മാധ്യമങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന നാടകങ്ങളും കേരളത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യ രാഷ്ട്രീയവും

കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ചില വാർത്തകൾ സംഭവിക്കുന്നതല്ല അവ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. വാർത്ത എന്നത് ഒരു സംഭവത്തിന്റെ രേഖപ്പെടുത്തൽ മാത്രമല്ലാത്ത കാലഘട്ടത്തിലൂടെയാണ് നമ്മൾ ഇപ്പോൾ കടന്നുപോകുന്നത്. ഒരു വാർത്ത എങ്ങനെ ജനിക്കുന്നു, അത് എങ്ങനെ വ്യാപിക്കുന്നു, അതിന് പിന്നിലെ താൽപര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് ഈ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാതെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ വാർത്ത വായിക്കുന്നത് തന്നെ അപകടകരമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന “സുധാകരൻ കോൺഗ്രസ് വിടും”, “ബിജെപിയിലേക്ക് പോകും”, “എല്ലാവരോടും ഗുഡ്ബൈ പറഞ്ഞു” എന്ന കഥകൾ ഈ പുതിയ മാധ്യമ-രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും തെളിഞ്ഞ ഉദാഹരണമാണ്.

ഒരു വ്യക്തി തന്റെ പാർട്ടി വിടാൻ ആലോചിക്കുന്നു എന്ന വാർത്ത സ്വാഭാവികമായി രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചയാവാം. എന്നാൽ, ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്നത് അതിലേറെ ആഴമുള്ള ഒന്നാണ്. “ഗുഡ്ബൈ” എന്ന ഒരു വാക്ക് എങ്ങനെ “ബ്രേക്കിംഗ് ന്യൂസ്” ആകുന്നു? ആ ഗുഡ്ബൈ കേട്ടതായി പറയുന്ന നേതാക്കൾ എങ്ങനെ ഒരേ സമയം പല ചാനലുകളിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു? ഈ മുഴുവൻ പ്രക്രിയക്ക് പിന്നിൽ ഒരു സ്വാഭാവികതയില്ല. അതിൽ ഒരു സ്ക്രിപ്റ്റ് കാണാം. ഒരു താളം കാണാം. ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന ഒരു സംഘടിത ശ്രമം കാണാം.

ഇവിടെ വാർത്തയുടെ ഉറവിടം അത്ര പ്രധാനമല്ല; വാർത്തയുടെ ദിശയാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടത്. അത് ഏത് രാഷ്ട്രീയ ഫലത്തിലേക്കാണ് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്? ആരാണ് ഈ നാരേറ്റീവ് നിർമ്മിക്കുന്നത്? ആരുടെ താൽപര്യത്തിനാണ് ഇത് സേവനം ചെയ്യുന്നത്? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്താതെ, “സുധാകരൻ പോകുമോ ഇല്ലയോ” എന്ന ലളിതമായ ചർച്ചയിൽ ഒതുങ്ങുന്നത്, ഈ വലിയ രാഷ്ട്രീയ-മാധ്യമ ഗെയിമിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം കാണാതിരിക്കാനാണ് വഴിയൊരുക്കുന്നത്.

കേരളത്തിലെ ചില ചാനലുകൾ ഇപ്പോൾ വിവരവിനിമയത്തിനുള്ള പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ മാത്രമല്ല. അവ രാഷ്ട്രീയ പ്രക്രിയകളിൽ സജീവമായി ഇടപെടുന്ന ഘടകങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. വാർത്തകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നതിനു പകരം, വാർത്തകൾ നിർമ്മിക്കുന്ന ഒരു പ്രവണത ശക്തമാകുന്നു. “നേരോടെ നിർഭയം” എന്നൊക്കെ സ്വയം വിളിക്കുന്ന ചാനലുകൾ തന്നെ, സ്ഥിരീകരിക്കാത്ത വിവരങ്ങൾ നിരന്തരം പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് ഒരു വ്യക്തിഗത പിഴവല്ല; അത് ഒരു സ്ഥാപനപരമായ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്.

മാധ്യമങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥതയെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ സാധാരണയായി പ്രേക്ഷകർക്ക് വിരസമായി തോന്നാം. എന്നാൽ, ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ അത് അവഗണിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു വിഷയമാണ്. ഒരു ചാനലിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ ആരാണ്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക താൽപര്യങ്ങൾ എന്താണ്, രാഷ്ട്രീയ ബന്ധങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് ഈ വിവരങ്ങൾ അറിയാതെ ആ ചാനലിന്റെ വാർത്തകൾ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല. മാധ്യമം ഒരു സ്വതന്ത്ര ഘടകമാണെന്ന ധാരണ, ഇന്ന് വളരെ ഭാഗികമായ ഒരു സത്യമായി മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു. പലപ്പോഴും, അത് മുതലാളിത്തത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഉപകരണമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ഈ “ഗുഡ്ബൈ നാരേറ്റീവ്” ശ്രദ്ധിച്ചാൽ, അതിന്റെ ഘടന വളരെ കൃത്യമാണ്. ആദ്യം, ഒരു ശക്തനായ നേതാവിനെ ലക്ഷ്യമിടുന്നു. തുടർന്ന്, അദ്ദേഹത്തെ പാർട്ടിയിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നവനായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. പിന്നെ, ആ വ്യക്തിയുടെ സാധ്യതയുള്ള നീക്കങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, മുഴുവൻ പാർട്ടിയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് പ്രവചനങ്ങൾ നടത്തുന്നു. ഒടുവിൽ, ഈ മുഴുവൻ ചർച്ചകൾ ചേർന്ന് ഒരു പൊതുവായ ധാരണ സൃഷ്ടിക്കുന്നു “കോൺഗ്രസ്സ് തകരുന്നു”. ഇത് ഒരു വാർത്തയല്ല; ഇത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശമാണ്.

എന്നാൽ, ഈ സന്ദേശം യാഥാർത്ഥ്യത്തോട് എത്രത്തോളം പൊരുത്തപ്പെടുന്നു? കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഡൈനാമിക്സ് പരിശോധിച്ചാൽ, ഈ നാരേറ്റീവ് എത്രത്തോളം കൃത്രിമമാണെന്ന് വ്യക്തമായി കാണാം. കേരളത്തിൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലങ്ങൾ നിർണ്ണയിക്കുന്നത് ഒരോ വ്യക്തിയുടെ നീക്കങ്ങളല്ല. അത് ഒരു വലിയ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ പ്രക്രിയയുടെ ഫലമാണ്. ഭരണവിരുദ്ധ വികാരം, വർഗീയ-മതപരമായ കൂട്ടായ്മകൾ, വികസന ചർച്ചകൾ, സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങൾ ഈ എല്ലാം ചേർന്നാണ് ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം രൂപപ്പെടുന്നത്.

ഇപ്പോൾ കേരളത്തിൽ വ്യക്തമായ ഒരു ഭരണവിരുദ്ധ തരംഗം നിലനിൽക്കുന്നു. അത് ഒരു വ്യക്തിക്കെതിരെ മാത്രമുള്ളതല്ല; ഒരു ഭരണരീതിക്കെതിരായ പ്രതികരണമാണ്. ഈ തരംഗം ഒരു നേതാവ് പാർട്ടി വിടുന്നതുകൊണ്ട് ഇല്ലാതാകില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, ന്യൂനപക്ഷ വോട്ടുകളുടെ ഏകീകരണം കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഒരു സ്ഥിരമായ ഘടകമാണ്. ഈ രണ്ട് ഘടകങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നിടത്ത്, ഒരു വ്യക്തിയുടെ രാഷ്ട്രീയ നീക്കം കൊണ്ട് മുഴുവൻ രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യം തകർന്നുപോകുമെന്ന് കരുതുന്നത് ഒരു വലിയ തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്.

സുധാകരൻ പോലുള്ള നേതാക്കളുടെ വ്യക്തിത്വം നിസ്സംശയം പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധൈര്യം, കരിസ്മ, പാർട്ടി പ്രവർത്തകരുമായി ഉള്ള ബന്ധം ഇവയെല്ലാം അദ്ദേഹത്തെ ഒരു പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ സാന്നിധ്യമായി മാറ്റുന്നു. എന്നാൽ, ഇന്നത്തെ കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വ്യക്തിത്വം മാത്രം മതിയാകില്ല. പാർട്ടി സംഘടന, മുന്നണി രാഷ്ട്രീയ ഗണിതം, വോട്ടുകളുടെ കൈമാറ്റം ഈ ഘടകങ്ങളില്ലാതെ ഒരു വ്യക്തിക്ക് വിജയിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ, “സുധാകരൻ പോയാൽ കോൺഗ്രസ്സ് തകരും” എന്ന വാദം, രാഷ്ട്രീയ യാഥാർത്ഥ്യത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഒരു മാധ്യമ നിർമ്മിതിയാണ്.

ഇവിടെ ചോദിക്കേണ്ട മറ്റൊരു പ്രധാന ചോദ്യമാണ്: ഈ നാരേറ്റീവ് ആരുടെ താൽപര്യത്തിനാണ് സേവനം ചെയ്യുന്നത്? കോൺഗ്രസിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ആശയക്കുഴപ്പം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്, പ്രവർത്തകരുടെ ആത്മവിശ്വാസം തകർക്കുന്നത്, ഒരു പ്രധാന നേതാവിനെക്കുറിച്ച് സംശയം പരത്തുന്നത് — ഇവ എല്ലാം ഒരേ ദിശയിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്: opposition fragmentation. അതോടൊപ്പം, ബിജെപിയെ കേരളത്തിൽ ഒരു “പ്രായോഗിക alternative” ആയി അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമവും ഇതിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കാം. കേരളത്തിൽ ബിജെപിയുടെ രാഷ്ട്രീയ വളർച്ചയ്ക്ക് ഏറ്റവും വലിയ തടസ്സം, bipolar political structure ആണ്. അതിനെ തകർക്കാൻ, ആദ്യം opposition-നെ ദുർബലമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഈ തരത്തിലുള്ള മാധ്യമ നാരേറ്റീവുകൾ അതിനുള്ള ഒരു ഉപകരണമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

മാധ്യമങ്ങൾ പലപ്പോഴും “ജനാഭിപ്രായം” പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നവരാണ് എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, പല സാഹചര്യങ്ങളിലും, അവ ജനാഭിപ്രായം നിർമ്മിക്കുന്നവരാണ്. ഒരേ വാർത്ത നിരന്തരം പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യുക, അതിനെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം ചർച്ചകൾ സംഘടിപ്പിക്കുക, അതേ സന്ദേശം വ്യത്യസ്ത അവതാരകരുടെ മുഖേന ആവർത്തിക്കുക ഈ പ്രക്രിയയുടെ ഫലമായി, ഒരു നാരേറ്റീവ് “സത്യം” ആയി മാറുന്നു. ഇത് ഒരു നിശ്ശബ്ദ പ്രചാരണമാണ്. അത് തുറന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണത്തേക്കാൾ അപകടകരമാണ്, കാരണം അത് “വാർത്ത” എന്ന മുഖാവരണത്തിലാണ് എത്തുന്നത്. “കോൺഗ്രസ്സ് തകരുന്നു” എന്ന നാരേറ്റീവ് ഈ രീതിയിലാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ, ground reality നോക്കിയാൽ, കോൺഗ്രസിന്റെ voter base ഇപ്പോഴും ശക്തമാണ്. യുഡിഎഫിന് ഇപ്പോഴും ഒരു സ്ഥിരമായ പിന്തുണ ഉണ്ട്.

കേരളത്തിലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഇപ്പോഴും bipolar ആണ് LDF vs UDF. ഈ അടിസ്ഥാന ഘടന മാറ്റാതെ, ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിക്ക് വളരാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ, narrative collapse ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയാം, പക്ഷേ electoral collapse ഉണ്ടാക്കാൻ അത്ര എളുപ്പമല്ല. കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രം നോക്കിയാൽ, മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നത് വ്യക്തികളുടെ നീക്കങ്ങളാൽ അല്ല, തരംഗങ്ങളാലാണ്. ഭരണവിരുദ്ധ വികാരം ഉയരുമ്പോൾ സർക്കാർ മാറുന്നു. ജനങ്ങൾ ഒരു ഭരണകൂടത്തോട് അസന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവർ മറ്റൊരു മുന്നണിയിലേക്ക് മാറുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയിൽ വ്യക്തികളുടെ പങ്ക് ഉണ്ടെങ്കിലും, അവർ നിർണ്ണായക ഘടകമല്ല. അതിനാൽ, ഒരു നേതാവിന്റെ “ഗുഡ്ബൈ”യെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു മുഴുവൻ രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാവി പ്രവചിക്കുന്നത്, രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവത്തെ തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ്.

ഇപ്പോൾ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്, മാധ്യമങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്ന ഈ image politics-നെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയാണ്. ഓരോ “breaking news”-നെയും ഒരു സംശയത്തോടെ കാണണം. ഓരോ “exclusive”-നെയും ഒരു പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കണം. മാധ്യമങ്ങൾ പറയുന്നതെല്ലാം സത്യമല്ല; പലപ്പോഴും, അത് ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട ലക്ഷ്യത്തിനായി രൂപപ്പെടുത്തിയ ഒരു കഥയാണ്. ഈ ബോധ്യം ജനങ്ങളിൽ വളരുന്നില്ലെങ്കിൽ, മാധ്യമങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യമാണ് നമ്മൾ വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങുക.

സുധാകരൻ പോകുമോ ഇല്ലയോ എന്നത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനമാണ്. എന്നാൽ, കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവി അതിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല. അത് രൂപപ്പെടുന്നത് ജനങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നും, അവരുടെ അസന്തോഷങ്ങളിൽ നിന്നും, അവരുടെ പ്രതീക്ഷകളിൽ നിന്നുമാണ്. ഒരു ചാനൽ അത് നിർണ്ണയിക്കില്ല. ഒരു നാരേറ്റീവ് അത് നിർണ്ണയിക്കില്ല. ഒടുവിൽ, നിർണ്ണയിക്കുന്നത് ജനങ്ങളാണ്.

അതുകൊണ്ട്, ഈ “ഗുഡ്ബൈ” കഥയെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ രാഷ്ട്രീയ യാത്രയായി മാത്രം കാണാതെ, ഒരു വലിയ മാധ്യമ-രാഷ്ട്രീയ പ്രക്രിയയുടെ ഭാഗമായി കാണേണ്ടതാണ്. വാർത്തകൾ എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, അവ എന്തിനാണ് പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്, അവ എന്ത് ഫലങ്ങളാണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത് — ഈ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുമ്പോഴാണ് നമ്മൾ യഥാർത്ഥ രാഷ്ട്രീയത്തെ കാണാൻ തുടങ്ങുന്നത്. അതുവരെ, നമ്മൾ കാണുന്നത് ഒരു നാടകമാണ്. അതിൽ കഥാപാത്രങ്ങൾ മാറാം, സംഭാഷണങ്ങൾ മാറാം, പക്ഷേ കഥയുടെ ദിശ മാറ്റമില്ലാതെ തുടരും.

ജനങ്ങളിലെ ഭരണവിരുദ്ധ വികാരം സ്ഥാനാർത്ഥി തർക്കങ്ങളിൽ തീരുന്ന ഒന്നല്ല.
അത് ഒരു നേതാവിന്റെ ഗുഡ്ബൈയിലും അവസാനിക്കുന്നില്ല, ഒരു ചാനലിന്റെ ബ്രേക്കിംഗിലും ചിതറുന്നില്ല. അത് പിറക്കുന്നത് ദിവസേന അനുഭവിക്കുന്ന ഭരണ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിൽ നിന്നാണ് വിലക്കയറ്റത്തിൽ, തൊഴിലില്ലായ്മയിൽ, അവഗണനയിൽ, അഹങ്കാരത്തിൽ.

സ്ഥാനാർത്ഥി തർക്കങ്ങൾ headline ആകാം,പക്ഷേ ജനങ്ങളുടെ വികാരം അടിയൊഴുക്കാണ്. അത് മുകളിലത്തെ ശബ്ദങ്ങളിൽ ഇല്ലാതാകുന്നില്ല മറിച്ച്, ശബ്ദങ്ങൾ എല്ലാം ശാന്തമാകുമ്പോൾഅത് തന്നെയാണ് ഫലമായി പുറത്തുവരുന്നത്.അതിനാൽ, രാഷ്ട്രീയം നിർണ്ണയിക്കുന്നത് ചാനലുകളല്ല തീരുമാനം പറയുന്നത് ഒടുവിൽ ജനങ്ങളാണ്.കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം ഗുഡ്ബൈകളാൽ നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നില്ല. അത് തരംഗങ്ങളാൽ നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നു. ആ തരംഗങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു. അവ മാറുന്നില്ല. മാറുന്നത്, അവയെക്കുറിച്ച് നമ്മൾ കേൾക്കുന്ന കഥകളാണ്.