രാജ്യസഭയിലെ ബിജെപിയുടെ മുന്നേറ്റവും ‘കുതിരക്കച്ചവട’ ആരോപണങ്ങളും; ജനാധിപത്യത്തിൽ ഇത് ന്യായമാണോ?

​പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ വരാനിരിക്കുന്ന രാജ്യസഭാ ഉപതിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലെ വിജയസാധ്യതകളോടെ ബിജെപി നേതൃത്വം നൽകുന്ന എൻഡിഎ രാജ്യസഭയിൽ ചരിത്രപരമായ ഭൂരിപക്ഷത്തിലേക്ക് അടുക്കുകയാണെന്ന വാർത്തകൾ പുറത്തുവന്നിരിക്കുകയാണ്. കേവലം ആറ് സീറ്റുകൾ കൂടി ലഭിച്ചാൽ ബിജെപിക്ക് രാജ്യസഭയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഭൂരിപക്ഷം ലഭിക്കും. 1986-ൽ രാജീവ് ഗാന്ധിയുടെ കാലത്ത് കോൺഗ്രസിന് ലഭിച്ചതിന് ശേഷം ആദ്യമായാണ് ഒരു പാർട്ടി ഈ നേട്ടത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്നത്.

​എന്നാൽ, ബിജെപിക്ക് ഈ പെട്ടെന്നുള്ള മുന്നേറ്റം നൽകിയത് പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ മൂന്ന് രാജ്യസഭാ സീറ്റുകളിലെ ഒഴിവുകളാണ്. തൃണമൂൽ കോൺഗ്രസ് (TMC) വിട്ട് ബിജെപിയിൽ ചേർന്ന മുൻ എംപിമാരുടെ രാജി മൂലമാണ് ഈ ഒഴിവുകൾ വന്നത്. ഇവിടെയാണ് ജനാധിപത്യത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യം ഉയരുന്നത്: കേവലം സംഖ്യാബലം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ജനപ്രതിനിധികളെ മറുകണ്ടം ചാടിക്കുന്ന ഇത്തരം ‘കുതിരക്കച്ചവടങ്ങൾ’ (Horse-trading) ജനാധിപത്യത്തിൽ ന്യായമാണോ?

​ജനവിധിയോടുള്ള വഞ്ചനയോ?

​ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ജനങ്ങളുടെ വോട്ടും അവർ നൽകുന്ന ജനവിധിയുമാണ്. ഒരു പ്രത്യേക രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെയോ മുന്നണിയുടെയോ ആശയങ്ങളും പ്രകടനപത്രികയും മുൻനിർത്തിയാണ് ഒരു ജനപ്രതിനിധി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നത്. രാജ്യസഭയിലേക്ക് നിയമസഭാംഗങ്ങൾ വോട്ട് ചെയ്ത് അയക്കുന്ന പ്രതിനിധികളുടെ കാര്യത്തിലും ഇത് ബാധകമാണ്. എന്നാൽ അധികാരത്തിന്റെയോ പണത്തിന്റെയോ അന്വേഷണ ഏജൻസികളുടെ ഭയത്തിന്റെയോ സ്വാധീനത്താൽ ജനപ്രതിനിധികൾ തങ്ങളുടെ മാതൃപാർട്ടി വിട്ട് ഭരണപക്ഷത്തേക്ക് ചേക്കേറുന്നത് ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളോടുള്ള കടുത്ത വഞ്ചനയാണ്.

​കൂറുമാറ്റ നിരോധന നിയമത്തിലെ പഴുതുകൾ

​ഇത്തരം കുതിരക്കച്ചവടങ്ങൾ തടയാനാണ് ഇന്ത്യയിൽ കൂറുമാറ്റ നിരോധന നിയമം (Anti-Defection Law) കൊണ്ടുവന്നത്. എന്നാൽ ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ ഈ നിയമത്തിലെ പഴുതുകൾ അതിവിദഗ്ദ്ധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. എംപി അല്ലെങ്കിൽ എംഎൽഎ സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കെ പാർട്ടി മാറിയാൽ അയോഗ്യത വരും എന്നതിനാൽ, ആദ്യം തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം രാജിവെക്കുകയും പിന്നീട് പുതിയ പാർട്ടിയിൽ ചേർന്ന് ഉപതിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ പുതിയ പാർട്ടിക്ക് ആ സീറ്റ് നേടിക്കൊടുക്കാൻ സഹായിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതാണ് പുതിയ രീതി. പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ തൃണമൂൽ എംപിമാരുടെ കാര്യത്തിലും സംഭവിച്ചത് ഇതുതന്നെയാണ്. സാങ്കേതികമായി ഇത് നിയമവിരുദ്ധമല്ലെങ്കിലും, ധാർമ്മികമായി ഇത് തികച്ചും തെറ്റായ ഒരു കീഴ്‌വഴക്കമാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.

​രാജ്യസഭയുടെ പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെടുന്നുവോ?

​ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്ററി വ്യവസ്ഥയിൽ രാജ്യസഭയ്ക്ക് (Upper House) വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ലോക്‌സഭയിൽ ഭൂരിപക്ഷമുള്ള ഒരു സർക്കാർ തിടുക്കപ്പെട്ട് പാസാക്കുന്ന ബില്ലുകളെ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കാനും, സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനുമുള്ള ഒരു ‘ചെക്ക് ആൻഡ് ബാലൻസ്’ (Check and Balance) സംവിധാനമായാണ് രാജ്യസഭ വിഭാവനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പ്രതിപക്ഷ നിരയിലെ അംഗങ്ങളെ അടർത്തിയെടുത്ത് ഭരണപക്ഷം രാജ്യസഭയിലും കൃത്രിമമായി ഭൂരിപക്ഷം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുമ്പോൾ, ഈ സഭയുടെ അടിസ്ഥാന ലക്ഷ്യം തന്നെ ഇല്ലാതാകുന്നു. ഭരണഘടനാ ഭേദഗതികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവ യാതൊരു പ്രതിപക്ഷ എതിർപ്പുമില്ലാതെ എളുപ്പത്തിൽ പാസാക്കിയെടുക്കാൻ ഇത് സർക്കാരിനെ സഹായിക്കും.

​ജനാധിപത്യത്തിന് ഭീഷണി

​ഭരണഘടനാപരമായ പരിഷ്കാരങ്ങൾ (മണ്ഡല പുനർനിർണയം, ഒരു രാജ്യം ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് തുടങ്ങിയവ) നടപ്പിലാക്കാൻ സർക്കാരിന് ഭൂരിപക്ഷം ആവശ്യമാണ് എന്നത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ അതിനായി ജനവിധി അട്ടിമറിച്ചുകൊണ്ട് പ്രതിപക്ഷ നിരയിലെ അംഗങ്ങളെ സ്വാധീനിച്ച് സ്വന്തം പാളയത്തിൽ എത്തിക്കുന്നത് ഒരു ആരോഗ്യകരമായ ജനാധിപത്യത്തിന് ചേർന്നതല്ല. ഇത് പ്രതിപക്ഷമില്ലാത്ത ഒരു പാർലമെന്റ് എന്ന ഏകാധിപത്യ പ്രവണതയിലേക്കാണ് രാജ്യത്തെ നയിക്കുന്നത്.

​നിയമത്തിന്റെ പഴുതുകൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന ഇത്തരം രാഷ്ട്രീയ അട്ടിമറികൾ അടിയന്തരമായി തടയേണ്ടതുണ്ട്. രാജിവെച്ച് മറ്റ് പാർട്ടികളിൽ ചേരുന്ന ജനപ്രതിനിധികൾക്ക് ഒരു നിശ്ചിത കാലയളവിലേക്ക് വീണ്ടും മത്സരിക്കുന്നതിനോ അധികാര സ്ഥാനങ്ങളിൽ എത്തുന്നതിനോ വിലക്ക് ഏർപ്പെടുത്തുന്ന തരത്തിൽ കൂറുമാറ്റ നിരോധന നിയമം കർശനമാക്കിയാൽ മാത്രമേ ഈ പ്രവണതയ്ക്ക് ഒരു പരിധിവരെയെങ്കിലും തടയിടാൻ സാധിക്കൂ. അല്ലാത്തപക്ഷം, വോട്ടർമാർക്കും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയകൾക്കും യാതൊരു വിലയുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലേക്ക് ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യം കൂപ്പുകുത്തും.